ΤΟΡ 5+5 ελεύθερου χρόνου στη Χαλκίδα

Χωρίς να θέλω να μειώσω την πόλη, η Χαλκίδα δεν έχει σοβαρά αξιοθέατα. Αν έχει και δεν τα ξέρω ένα χρόνο που είμαι εδώ, φταίει η πόλη και όχι εγώ. Ο καφές στο Mostar δίπλα από τον Εύριπο ίσως έχει ενδιαφέρον, αν κάτσεις 6 ώρες περιμένοντας να αλλάξουν τα νερά. Επίσης ο καφές στο τουριστικό περίπτερο στο κάστρο της Κανήθου δίνει μια όμορφη άποψη της πόλης. Αλλά από εκεί και πέρα…

1. Κόκκινο Σπίτι
Νεοκλασσικό (ελπίζω) στο τέλος της παραλίας, στην άκρη ακρωτηρίου με υπέροχη θέα. Σήμερα φιλοξενεί εκθέσεις. Ακριβώς από κάτω βρίσκεται το όμορφο καφέ-μπαρ-εστιατόριο Stavedo με καταπληκτική θέα (πηγαίνετε το δειλινό) και κωλοπιασάρικους τιμοκαταλόγους. (βλ. Καφέδες: 4) έκλεισε!

2. Το τρενάκι
Σε πάει μια βόλτα στις παραλίες εντός Χαλκίδας και νομίζω πως αξίζει τον κόπο. Βέβαια, δεν το έχω πάρει ποτέ – απλώς το βλέπω να περνάει.

3. θερινό σινεμά
Ανακαινισμένο και με ταινίες αρκετά πιο ψαγμένες από το τελευταίο Spiderman. Είναι must! μόνο μπλοκμπαστεριές πια.

4. θέατρο «Πράξεις Ευρίπου»
Εναλλακτική πρόταση για τα βράδια. Εκδηλώσεις από συναυλίες rock μέχρι παραστάσεις θεατρικών ομάδων (με εμένα ηθοποιό!) έκλεισε!

5. Επίσκεψη στο μικρό εκκλησάκι της Μέσα Παναγίτσας και κωλοβάρεμα στο αμφιθεατράκι επάνω στο βράχο, ακριβώς από δίπλα. Πάρε μαζί μπύρες ή παγωτό!

Οι καφέδες:

1. Θα χαζέψεις τα νερά του Ευρίπου στην παλιά γέφυρα. Όταν έχει ρεύμα πάνε σαν σε ποτάμι. Πρέπει να κάτσεις στο Mostar για καφέ. Καλύτερη ιδέα είναι να κάτσεις στο Mostar για ποτό κατά τις 12:00 το βράδι οπότε κατά τη μία θα δεις την γέφυρα να ανοίγει και να περνάνε καράβια και καραβάκια!

2. Θα περπατήσεις την παραλία και (αν είσαι περίεργος και δεν σου άρεσε το Mostar) θα πιεις κι ένα καφέ να περάσει η ώρα.

3. Αν είσαι κολυμβητικός τύπος θα πας Αλυκές (15΄ με το ντουντού) για μπάνιο. Πιες κι εκεί ένα καφέ στο Μπούκα Daluz.

4. Την ώρα που πέφτει ο ήλιος, στο Stavedo για καφέ ή ποτό. Νομίζεις πως βρίσκεσαι μέσα στη θάλασσα! έκλεισε είπαμε!  ΞΑΝΑΝΟΙΞΕ!

5. Οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, καφέ ή ποτό στο τουριστικό περίπτερο στο κάστρο της Κανήθου με θέα όλη τη Χαλκίδα.

Αυτό είναι! Τα νεύρα σου έχουν γίνει κρόσσια από τους καφέδες αλλά έχεις περάσει τέλεια!

ενημέρωση 23/8/2011 - ευχαριστήστε τον ανώνυμο

TOP 5 των πιστεύω μου ως πιτσιρικάς (3)

ΙΣΤΟΡΙΑ #3 - H τσίχλα

Όταν ήμουν μικρός η μαμά μου δεν με άφηνε να καταπίνω τις τσίχλες. Για την ακρίβεια το απαγόρευε δια ροπάλου. Μου είχε πει και την ιστορία για "ένα κοριτσάκι που κατάπιε την τσίχλα του και αυτή κόλλησε στο έντερο και πέθανε!".

Έτσι λοιπόν θεωρούσα το να καταπιείς τσίχλα είναι εφάμιλλο του να πέσεις από την ταράτσα της πολυκατοικίας: απλά και στις δύο περιπτώσεις, πεθαίνεις.

Στην Γ' δημοτικού κατά την διάρκεια ενός μαθήματος, καταπίνω κατά λάθος την τσίχλα μου. Συνειδητοποιώ ότι θα πεθάνω αλλά δεν ξέρω το χρόνο ζωής που μου απομένει. Μη θέλοντας να περάσω τα τελευταία λεπτά της ζωής μου στην τάξη, ζητάω από τον δάσκαλο άδεια να πάω έξω. Ήταν μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα. Τα λουλούδια είχαν ανθίσει και τα πουλάκια τιτίβιζαν χαρούμενα. Ή έτσι μου φαινόταν εμένα. Αχ! ήμουν πολύ μικρός για να πεθάνω!
Κατέβηκα στην αυλή και ήπια πολύ νερό. Έκατσα σε μια γωνιά, έβαλα τα κλάματα και περίμενα. Είναι ωραία η ζωή...

Xoρικότητα

Πήγα χθες στο "Σχολείον" και είδα δυο παραστάσεις θεατρικού αναλογίου (ή αλλιώς δραματοποιημένης αφήγησης). Οι παραστάσεις ανήκαν στις εκδηλώσεις του φεστιβάλ Αθηνών. Ήταν μια μοναδική εμπειρία. Το αναλόγιο είναι ένα νέο (για μένα τουλάχιστο) είδος θεάτρου όπου οι ηθοποιοί κρατούν στα χέρια τους τα κείμενα και διαβάζουν το έργο, αφήνοντας το θεατή να δημιουργήσει τις δικές του εικόνες.

Είναι μοναδική εμπειρία και σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα. Στα πολλά συν των παραστάσεων είναι πως πρόκειται για έργα γραμμένα την τελευταία πενταετία και από νέους συγγραφείς (οι δύο μάλιστα είναι τριαντάρηδες).

Σήμερα είναι η τελευταία παράσταση με δύο αναγνώσεις: μία στις 8.00 και μία στις 10.00. Το Σχολείον είναι στη διαστάυρωση Εθνικής και Πειραιώς και το εισητήριο (και για τις δύο) είναι 20 ευρώ. Ο χώρος είναι πανέμορφος και στο διάλειμα προλαβαίνεις να φας μία Pizza Hut απέναντι (τουλάχιστον εγώ αυτό έκανα!).

(Πολύ) περισσότερα στο http://www.greekfestival.gr/athens_fest/show_event?id=125&lang=gr. Για εισητήρια καλέστε 210 32 72 000. Το online (χτες τουλάχιστο) είχε πρόβλημα. Και η αναμονή στο τηλεφωνικό κέντρο είναι μεγάλη αλλά τελικά το σηκώνουνε το ρημάδι.

Μπαλάντα για τους ιστογράφους άδοξοι πού 'ναι

Το παρόν ποστ αποτελεί κηλίδωση στη ποιοτική αναβάθμιση του τόπου μας, που προσέφερε απλόχερα το ιστολόγιο που διαβάζετε το τελευταίο έτος. Παρ'όλα αυτά, θα κάνω μια μικρή εξαίρεση και θα πέσω στο επίπεδο συγγραφής λαϊκών - χιπ - χοπ τραγουδιών. Κι επειδή από μουσική δε σκαμπάζω γρι, γράφω στίχους. Κατά παραγγελία. Ιδού:

Ήταν αρχές Νοέμβρη
Τα μπλόγκια είχα έβρει
και κει που σέρφαρα ιστούς
ανακαλύπτω τους μικρούς

Το όνομά τους; «Siteseein’»
Οι απόψεις τους; να λες «αμήν!»
Αλλά είχανε κάτι κοινό,
κάτι που έδενε γλυκό

Έτσι εκόλλησα κι εγώ
λες κι ήταν τάρτα παγωτό
Στο σάιτ έμπαινα τη μέρα
μπας κι είχε ποστ για τη φλογέρα

Τους εύχομαι να συνεχίσουν
και την κορφή να κατακτήσουν
και άμα φτάσουν στα ψηλά
να θυμηθούνε να φοράν
γαλότσες και κανά μπουφάν.

Γιατί εκεί πάνω κάνει κρύο…

TOP 5 των πιστεύω μου ως πιτσιρικάς (2)

ΙΣΤΟΡΙΑ #2 - Σιγά τις πόρτες!

Αρχές δεκαετίας του '80, ζώντας στην Αθήνα παρατήρησα για πρώτη φορά στις πόρτες των ταξί, μια χιουμοριστική επιγραφή που έβγαζε πολύ -κατά την γνώμη μου- γέλιο. Η επιγραφή αυτή έγραφε: "Σιγά τις πόρτες!".

"Είναι πολύ ωραίο για κάποιον να αυτοσαρκάζεται, πόσο μάλλον ένας επαγγελματίας που κοροϊδεύει τις ίδιες τις πόρτες του αυτοκινήτου του", ήταν η πρώτη μου σκέψη μόλις το είδα.

Τα επόμενα χρόνια κύλησαν ήσυχα, και είχα φτάσει πια στο λύκειο όταν έμαθα πως η συγκεκριμένη επιγραφή δεν εντάσσεται στα labels "αυτοσαρκασμός, χιούμορ" αλλά "προσοχή!, διαταγή!, εντολή!".

TOP 5 των πιστεύω μου ως πιτσιρικάς

ΙΣΤΟΡΙΑ #1 - Τα μπετά

Σε κάποια φάση της ζωής μου (γύρω στην Γ' δημοτικού) πίστευα πως δεν υπάρχει κανένας λόγος η πλάκα του από πάνω ορόφου να παραμένει στη θέση της και να μην μας έρχεται στο κεφάλι. Είναι προφανώς θέμα χρόνου. Αυτή η φοβία μου με έπιανε και νύχτες πριν κοιμηθώ όπου προσευχόμουν στον καλό Θεό μέχρι να πέσει η πλάκα να με πλακώσει.


Η φήμη ότι με επηρρέασε η εμπειρία μου με τους σεισμούς, δεν επιβεβαιώνεται. Άλλωστε δεν είχα δει και κανένα σπίτι να πέφτει. Άλλη φήμη που λέει πως εξαιτίας αυτού του φόβου έγινα πολιτικός μηχανικός, επίσης δεν επιβεβαιώνεται σε καμμία περίπτωση. Ένατη επιλογή την είχα! Τρίτη φήμη πως προέρχομαι από γαλατικό χωριό (όπου φοβούνται μήπως πέσει ο ουρανός στο κεφάλι τους) επίσης δεν έχει επιβεβαιωθεί (ακόμα).

Πάντως είναι αρκετά καθησυχαστικό να έχεις μάθει πέντε πράματα από στατική...

My comic #01

...και στο http://stripgenerator.com/strip/29352/

Για την ανακάλυψη της ιστοσελίδας, θερμές ευχαριστίες στην κ. Μισιρλού Ουμπλιέ.

Aποτελέσματα δημοσκόπησης του in.gr

Πώς πιστεύετε ότι θα είναι το 2007 σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά;
Kαλύτερο 5504
29,94%

Μάλλον καλύτερο 3479
18,93%

Μάλλον χειρότερο 3459
18,82%

Xειρότερο 5171
28,13%

Δεν ξέρω / Δεν απαντώ 769
4,18%

Σύνολο: 18382

Aυτό που παρατηρεί κανείς, (εγώ δηλαδή) είναι η απίστευτη ισορροπία μεταξύ αισιόδοξων και απαισιόδοξων συμπολιτών μας. Βλέπει κανείς επίσης ξεκάθαρα το 4,18% των λογικών ανθρώπων που δεν ξέρουν το μέλλον (ή μήπως το ξέρουν αλλά δεν θέλουν να μας το πουν;)

Το άλλο που μπορεί να σκεφτεί κανείς (εγώ δηλαδή) είναι πως η πίστη ("Πως πιστεύεται...;") είναι το βασικότερο στοιχείο για να κρίνει κάποιος το μέλλον του, ακόμη και σήμερα.

Η Ελλάς δεν έχει ρατσιστές. Έχει μόνο ρατσισμό.

Ο λόγος που στην Ελλάδα δεν έχουμε ρατσιστές είναι πολύ απλός: Δεν ξέρουμε τι είναι ρατσισμός! Ξέρουμε όμως όλοι πως ο ρατσιστής είναι ένας πάρα πολύ κακός και κατακριτέος άνθρωπος. Άρα εμείς δεν είμαστε ρατσιστές.

Αν όμως κάτσεις και συζητήσεις με τους φίλους σου (ούτε καν με ξένους) τις απόψεις τους για τους Αλβανούς (που κλέβουν τα σπίτια μας και τις δουλειές μας και παίρνουν και περισσότερα από εμάς και μπλα μπλα μπλα) ή για τους Πακιστανούς, τους Πελοπονήσιους, τους Εβραίους, τους κατοίκους των Βορείων Προαστίων, τους μαύρους κλπ κλπ κλπ, καταλαβαίνεις την άγνοια.

Όταν έπαιξε η εθνική μας με την Αλβανία, κάποιοι συμπατριώτες μας έκαψαν την αλβανική σημαία. Το θεώρησα απαράδεκτο κι ένας φίλος μού ζήτησε να κάνω το εξής πείραμα: να πάω να ρωτήσω κάθε γνωστό μου τη γνώμη του πάνω στο γεγονός. Το έκανα επί μία ημέρα και μέχρι το τέλος της δεν είχα βρει ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ που καταδίκαζε το γεγονός (δείγμα περί τα 10 άτομα). Το βράδι όμως ρωτώ την άποψη του εργοδηγού του εργοταξίου που δούλευα. "Φυσικά και είναι απόλυτα λάθος αυτό που έκαναν" μου απαντά κι εγώ δεν μπορώ να το πιστέψω πως έχω βρει άνθρωπο που συμφωνεί μαζί μου. "Θα φάμε δυο αγωνιστικές σε ουδέτερο μ' αυτούς τους μαλάκες!", τελείωσε την σκέψη του. Και μαζί τελείωσε και μένα.

ΤΟΡ 5 πραγμάτων που λάτρεύω να ψωνίζω από το SuperMarket

...τώρα τελευταία (δηλ. καλοκαίρι)

1. Χαλβαδόπιτα Σύρου
Γίνεται με μέλι, μαστίχα, αλεύρι, αλάτι και ολόκληρα αμύγδαλα! Το τέλειο σνακ!

2. Παγωτό Δωδώνη

Το παρφέ ή το γιαούρτι! Ρίχνω από πάνω αμύγδαλο φιλέ και σιρόπι βύσσινο (αν έχει μείνει από γλυκό του κουταλιού, ακόμα καλύτερα!)

3. Κellogs Crunchy Nut

Κορν φλέικς πασπαλισμένα με μέλι και μαύρη ζάχαρη που λιώνει μέσα στο κρύο γάλα! Ποιος το σκέφτηκε;

4. Οld El Paso Nachos dinner kit

Πάρτε και 150 γρ. τυρί τσένταρ και ένα DVD, βάλτε τα 2' στο φούρνο μικροκυμάτων (χωρίς το DVD) και λιώστε στον καναπέ!

5. Leffe Rossa

H καλύτερη κόκκινη μπύρα που υπάρχει. Επειδή δεν τη βρίσκω εύκολα, παίρνω την καφέ.

Αυτά τα βρίσκω (πλην της κόκινης Leffe) στον ΑΒ της γειτονιάς μου.

Το παραμύθι της Παραγωγικότητας

Πριν από κανά δυο αιώνες έγινε κάτι που ονομάστηκε βιομηχανική επανάσταση. Κάποιοι άνθρωποι μεγάλωσαν τόσο πολύ την επιχείρησή τους που έφτιαξαν βιομηχανίες. Οι εργάτες παραπονιόταν για τον απάνθρωπο τρόπο ζωής και τους αναιμικούς μισθούς. Αλλά οι βιομήχανοι απαντούσαν: «Τα κέρδη μας είναι πολύ λίγα. Δεν γίνεται να σας αυξήσουμε τους μισθούς γιατί τότε θα μας πνίξουν τα έξοδα και η επιχείρηση θα κλείσει!»

Τα χρόνια πέρασαν και σιγά σιγά όλοι κατάλαβαν πως τα κέρδη ήταν πάντα πολλά για τους βιομήχανους και πως μια αύξηση μισθών δεν υπήρχε περίπτωση να οδηγήσει ποτέ σε χρεοκοπία. Τότε οι βιομήχανοι απάντησαν: «Η παραγωγικότητά μας είναι πολύ χαμηλή. Αν συνεχίσουμε έτσι ο ανταγωνισμός θα μας φάει και η επιχείρηση θα χρεοκοπήσει!». Παραγωγικότητα είναι το κλάσμα της παραγωγής μιας επιχείρησης προς το κόστος εργασίας. Για να την αυξήσεις, πρέπει να αυξήσεις την παραγωγή (περισσότερες ώρες εργασίας) ή να μειώσεις το κόστος εργασίας (μείωση εργατικού προσωπικού ή μισθών).

Τα χρόνια πέρασαν και πάλι και όλοι κατάλαβαν πως η παραγωγικότητα των βιομηχανιών συνεχώς μεγάλωνε παρά την κινδυνολογία. Τότε οι βιομήχανοι είχαν σταματήσει να τα λένε μόνοι τους αλλά τα έλεγαν μέσω ενός αντιπροσώπου τους που τον φώναζαν «πρωθυπουργό». Αυτός λοιπόν είπε: «Ο ρυθμός ανάπτυξης της παραγωγικότητάς μας είναι πολύ χαμηλός. Αν συνεχίσουμε έτσι οι άλλες χώρες θα μας κατασπαράξουν και θα ερημώσει η χώρα». Οι εργάτες –που ήταν και πατριώτες- τον άκουσαν.

Για ακόμη μια φορά τα χρόνια πέρασαν και φτάσαμε σε ένα χρόνο που τώρα τον λένε «μέλλον». Όλοι πια είχαν καταλάβει πως ο ρυθμός αύξησης της παραγωγικότητας συνεχώς αύξανε και ήταν ώρα για γερές αυξήσεις. Τότε ο πρωθυπουργός θέλησε να πει: «Ναι, εντάξει, η παραγωγικότητά μας κάθε χρόνο αυξάνει όλο και πιο πολύ. Αλλά ο ρυθμός αύξησης του ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας έχει μείνει στάσιμος τα τελευταία χρόνια κι αυτό δείχνει πως η οικονομία μας θα μείνει τελευταία μεταξύ των άλλων χωρών και αν συνεχίσουμε έτσι θα μας κατασπαράξουν!».

Ο υπουργός τύπου παρατήρησε πως ο «ρυθμός αύξησης του ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας» δεν είναι ένας όρος που ακούγεται όμορφα στα αυτιά των εργαζομένων και διόρθωσε την πρόταση ως εξής: «Ο δείκτης ΡΑΡΑΠ της χώρας μας είναι ένας από τους χειρότερους της ευρωζώνης. Αν δεν δουλέψουμε όλοι μαζί περισσότερο, δεν βλέπω να βγαίνουμε από την πολιτική λιτότητας που είμαστε αναγκασμένοι χρόνια τώρα να ακολουθούμε»…

Συνεχίζεται…(επ’ άπειρον!)

o Ηρακλής και η λερναία Σπέτσα

Εδώ και αρκετό καιρό, διαβάζω την δίτομη ελληνική μυθολογία του Ρόμπερτ Γκρέιβς. Μνημειώδες έργο κι εγώ έχω φτάσει στα κεφάλαια του Ηρακλή.

Θέλω λοιπόν σήμερα, την 7η Ιουνίου, να την ανακυρήξω μέρα πένθους και μνήμης για όλα τα θύματα του Ηρακλή. Τον οποίο Ηρακλή ανακυρήσσω ως τον μεγαλύτερο δολοφόνο (επωνύμων θυμάτων) όλων των εποχών. Επειδή ο Ηρακλής έχει σκοτώσει ό,τι κινείται (κι ακόμη δεν έχω τελειώσει τα κεφάλαιά του) δεσμέυομαι να παρουσιάσω ένα πίνακα εις μνήμην όλων αυτών που σκότωσε το παληκάρι μας. Και βέβαια θα πρέπει να μάθετε πως ένα μικρό ποσοστό από αυτούς ήταν "κακοί" με την κλασσική έννοια του όρου. Οι περισσότεροι ήταν θύματα των επιθυμιών του.

Μετά από όλα αυτά, έχω αρχίσει να πιστεύω πως η λερναία ύδρα ήταν ένα φιλήσυχο φιδάκι που ζούσε αμέριμνο στα χωράφια.

Στην εικόνα: Ο Ηρακλής και οι Στυμφαλίδες όρνιθες

Το πιο σύντομο μυθιστόρημα

God said: "Terminate program Earth"

(Μετάφραση: Ο Θεός είπε: "Τερματίστε το πρόγραμμα Γη")
Σύνολο λέξεων: 5

Tά 'λεγα εγώ...

...αλλά έπρεπε να γίνει επιστημονική έρευνα για να δικαιωθώ!

Αναδημοσίευση από το μπλογκ "Ο κόσμος του αύριο" :

"Τι πιστεύετε ότι έχει μεγαλύτερη αξία; Η γνώμη ενός ανθρώπου που μιλάει 100 φορές ή η γνώμη 90 ανθρώπων καθένας από τους οποίους μιλάει από μια φορά; Αν απαντήσατε το δεύτερο λυπάμαι αλλά χάσατε.

Σύμφωνα με μια σειρά 6 πειραμάτων της American Psychological Association οι εκτιμήσεις μας για τις απόψεις της κοινής γνώμης βασίζονται κυρίως στον αριθμό των επαναλήψεων κάθε μηνύματος και λιγότερο στην ποικιλία της προέλευσής του. Με άλλα λόγια, αν ένα μέλος μιας ομάδας διατυπώσει την ίδια θέση αρκετές φορές η εντύπωση για τη δημοτικότητα αυτής της άποψης που θα σχηματιστεί στα υπόλοιπα μέλη είναι σχεδόν το ίδιο ισχυρή με εκείνη που θα αποκτούσαν αν πολλά διαφορετικά άτομα διατύπωναν την ίδια άποψη από μια φορά το καθένα.

Η μελέτη αυτή έχει τεράστια σημασία για τον πολιτικό και κοινωνικό βίο διότι μας βοηθά να κατανοήσουμε πώς μικρές οργανωμένες μειοψηφίες με σχεδόν παράλογες απόψεις καταφέρνουν συχνά να κερδίσουν σημαντικές πολιτικές νίκες. Επαναλαμβάνοντας επίμονα και για καιρό την ίδια θέση παρασύρουν τους γύρω τους και τελικά κάνουν πολλούς από αυτούς να πιστέψουν πως οι απόψεις που διατυπώνουν είναι πολύ δημοφιλέστερες από ό,τι στην πραγματικότητα.

Έτσι, οι πολιτικοί θα τις ακούσουν με μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ενώ όσοι επηρεάζονται εύκολα από τις απόψεις της πλειοψηφίας θα καταλήξουν να τις ενστερνιστούν και οι ίδιοι. Όλες οι γνώμες λοιπόν δεν είναι ίδιες και οι ισχυρογνώμονες ξέρουν πολύ καλά γιατί επιμένουν να επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά την άποψή τους. Καταλαβαίνουν, έστω και υποσυνείδητα, πως στο τέλος η εμμονή τους μπορεί, άμεσα ή έμμεσα, να μας επηρεάσει.

Πηγή: http://www.sciencedaily.com "

H ώρα είναι 2 και 45. Έχει φύγει και ο τελευταίος συνάδελφος από το γραφείο. Το κλιματιστικό συνεχίζει να δουλεύει με θόρυβο. Έχω μείνει σχεδόν τελευταίος σε ολόκληρο τον όροφο, κολλημένος στον υπολογιστή.

Η κανονική ώρα που σχολάμε είναι τρεις, αλλά όλοι οι συνάδελφοι επιτρέπουμε στον εαυτό μας αυτή την μικρή έκπτωση του ενός τετάρτου (τουλάχιστο).

Από την πόρτα του γραφείου ξεπροβάλλει απότομα το κεφάλι της καθαρίστριας. Με κοιτάζει, κουνάει τα κλειδιά της στον αέρα και ψιθυρίζει παιχνιδιάρικα: "Τρεις η ώρα κλειδώνω!!!"

Αθάνατο ελληνικό δημόσιο.

ΥΓ Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, στον υπολογιστή προσπαθούσα να κατεβάσω το Αutoroute Express Europe 2006...

TOP 5 songs Eurovision 2007

(η σειρά είναι -σχεδόν- τυχαία)

1. Serbia, Marija ŠERIFOVIĆ, Molitva
η ψήφος μου. Οι έλληνες της δώσαμε 4 βαθμούς! Συγκλονιστική ερμηνεία και καταπληκτική σκηνοθεσία της παρουσίασης. Ένα τραγουδι που με συγκίνησε χωρίς καν να καταλαβαίνω τι λέει!

2. Latvia, BONAPARTI.LV, Questa Notte
εντυπωσιακός καταποντισμός (16ο) ενός υπέροχου τραγουδιού

3. Bulgaria, Elitsa TODOROVA & Stoyan YANKOULOV, Water
σύγχρονος βαλκαμικός ήχος (πού'σαι Κώστα Μπίγαλη!) που αγαπήθηκε από τους έλληνες

4. France, LES FATALS PICARDS, L'amour À La Française
άλλο ένα υπέροχο καταποντισμένο τραγούδι (22ο μαζί με το απαράδεκτο βρετανικό). Ίσως αν τα 60 εκατομύρια των γάλλων απάρτιζαν 15 ανεξάρτητες δημοκρατίες, να είχε καλύτερη τύχη!

5. Hungary, Magdi RÚZSA, Unsubstantial Blues
ένα υπέροχο μπλουζ κομμάτι με καταπληκτική ερμηνεία που πλήρωσε αυτό ακριβώς που ήταν: μπλουζ. Η 9η θέση ήταν το ταβάνι του.

6. Andorra, ANONYMOUS, Salvem El Món
Ένα τραγούδι που δεν ακούσατε όσοι δεν είδατε τον ημιτελικό. Small countries, small expectations. (12η στα ημιτελικά)

7. Albania, Frederik NDOCI, Hear My Plea
O μόνος τρόπος να αγαπήσετε αυτό το τραγούδι, είναι να το ακούσετε στο ραδιόφωνο. Γιατί η σκηνική παρουσία ήταν ο αδύναμος κρίκος του. (αποκλείστηκε στα ημιτελικά 17η)

8. Georgia, Sopho, Visionary Dream
αυτό με τους τύπους με τα σπαθιά από πίσω! Μια γνωστή που το παρακολουθούσαμε παρέα μου είπε πως δεν γίνεται εθνικ-τέκνο κομμάτι να πάει καλά με τραγουδίστρια που φοράει τουαλέτα!

9. Cyprus, Evridiki, Comme Ci, Comme Ça
όταν το πρωτοάκουσα μου άρεσε. Η ερμηνεία της Ευριδίκης όμως στα ημιτελικά ήταν καταπληκτική. Ισχύει ότι και για την Ανδόρα. (15η στα ημιτελικά)

10. Ireland, DERVISH, They Can't Stop The Spring
μια επιλογή με την οποία διαφωνεί όλη η Ευρώπη (24ο-τελευταίο!). Αν αγαπάς την ιρλανδική μουσική παράδοση και ευαισθησία, μόνο τότε καταλαβαίνεις αυτό το τραγούδι. (Αλλά τότε, γιατί το στέλνουν στη Eurovision;)

ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΠΛΑΚΕΤΕΣ
Ουκρανία - το πρωτότυπο είναι πάντα χρήσιμο
Ρωσία - αρκεί να τις βλέπεις!
Πολωνία - η πιο όμορφη παρουσία (τραγουδάει μια 17χρονη ρωσίδα). Αποκλείστηκε (από γυναίκες και ομοφυλόφιλους άνδρες) στον ημιτελικό (14η)

Εδώ οι βαθμολογίες του ημιτελικού και του τελικού...

ΥΓ Ως έλληνας, να ευχαριστήσω για τις ψήφους προς τον Σαρμπέλ και την ελληνική συμμετοχή τούς έλληνες φοιτητές στην Βουλγαρία (12), την Βρετανία (10) και το Βουκουρέστι (10). Επίσης τους έλληνες μετανάστες της Γερμανίας (10) παρότι για ακόμη μια χρονιά βγήκαν δεύτεροι (πίσω από τους -πολύ περισσότερους- τούρκους). Τέλος, να ευχαριστήσω για άλλη μια χρονιά τους αδελφούς μας της Κύπρου (12). Γιατί αν δεν μας βοηθήσουν στα δύσκολα, που θα μας βοηθήσουν;

Πως λέγεται ο γιαπωνέζος…

(Παρακαλώ, όλα τα παρακάτω επίθετα να προφέρονται με βαριά ιαπωνική προφορά)

…ουρολόγος;
- Γιαταούρα!

…οφθαλμίατρος;
- Γιαθολούρα!

…ορθοπεδικός;
- Γιακαμπούρα!

…δερματολόγος;
- Γιαφαγούρα!

…γαστρεντερολόγος;
- Γιακαούρα!

…σεξολόγος;
- Γιακαψούρα!

…γεροντολόγος;
- Γιαμαγκούρα!

…γεωπόνος;
- Γιαταμούρα!

…παλαιοπώλης;
- Γιασαβούρα!

…μηχανικός αυτοκινήτων;
- Γιαταμπούρα!

…σαβουρογάμης;
- Γιαχαμούρα!

…παρουσιαστής;
- Γιαφιγούρα!

…ιχθυοπώλης;
- Γιατσιπούρα!

Και πως λέγεται ο καρδιολόγος;
- Γιακούμπ!

update 15/5/07:

...μικροβιολόγος;
- Κοιταούρα!

...τουρίστας στην Κούβα;
- Κοιταπούρα!

...τουρίστας στην Ελλάδα;
- Κοιταμαλάκα!

...φυσιολάτρης;
- Κοιταμούρα!

Και ο ιάπωνας πρέσβης;
- Κιταμούρα!!!

(εξήγηση: όντως ο Ιάπωνας πρέσβης στην Αθήνα λέγεται Κιταμούρα!)

Δωρεά οργάνων

Γίνε κι εσύ δωρητής οργάνων! Μπορείς!
Και τώρα που το Site Seein' βρήκε και online εγγραφή είναι πανεύκολο!
Εγώ μόλις έγινα!

-Ντάξει, civil, θα γίνω κι εγώ...

Jack and Bob

Τώρα τελευταία είμαι πολύ απασχολημένος με αυτό

Περαιτέρω ή περεταίρω;

Ο προϊστάμενος επέμενε να διορθώσω το 2ο με το 1ο. Εγώ το έγραψα με τη λογική "πέρα + έταιρος". Το word τα βγάζει και τα δύο σωστά. Online ορθογραφικό λεξικό δεν βρήκα. Βάζοντας στο Google "Περαιτέρω ή περεταίρω" βρήκα 1071 (!!!) σελίδες στο internet όπου σε κάποιο σημείο του εγγράφου γράφεται με αι και ε και σε άλλο με ε και αι! Και μιλάμε για δημοσιογραφικά κείμενα, την Τράπεζα της Ελλάδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κλπ

Όσοι φιλόλογοι, προσέλθετε!

Mπράβο Μίλαν!

Όσο κι αν η Μίλαν είναι μια από τις τέσσερις μισητές ομάδες (οι άλλες: Γιουβέντους, Ρεάλ, Μάντσεστερ)
Όσο κι αν δεν ήθελα να την ξαναδώ στην Αθήνα (μετά το ντέρμπι με την ΑΕΚ)
Όσο κι αν σερνόταν επί επτά συναπτούς μήνες στα γήπεδα όλης της Ευρώπης
Όσο κι αν πορωνόμουν στην σκέψη ενός τελικού της Λιβερπουλάρας εναντίον της μισητής Γιουνάιτεντ
Τελικά ένας παίκτης αρκεί για να δώσει σε μια ομάδα την αξία που χρειάζεται για να το σηκώσει
Και το όνομα αυτού:
Κακά

Yποκλίνομαι

Quiz: Η απάντηση

O Ατρέας, γιος του Πέλοπα και πατέρας του Αγαμέμνονα και του Μενέλαου, και ο αδερφός του Θυέστης μάλωναν για τον θρόνο των Μυκηνών. Ο Θυέστης με πονηριά είχε πάρει το θρόνο που ανήκε στον αδερφό του. Προτιμώντας όμως τον Ατρέα ο Δίας του είπε:
- Βρες τον Θυέστη και ρώτησέ τον, αν ο ήλιος αντιστρέψει την τροχιά του, θα είναι πρόθυμος να παραιτηθεί υπέρ εσού;

Ο Θυέστης συμφώνησε να παραιτηθεί αν συνέβαινε τέτοιο θαύμα. Ο Δίας με την συμμετοχή της Ίριδας άλλαξε τους μέχρι τότε αμετάβλητους νόμους της φύσης. Ο ήλιος στο μεσουράνημά του έστρεψε το άρμα του κατευθύνοντας τα άλογα προς την ανατολή. Όλα τα αστέρια αντέστρεψαν τις τροχιές τους. Ο ήλιος εκείνο ειδικά το βράδυ για πρώτη και τελευταία φορά έδυσε στην ανατολή. Ο Ατρέας ανέβηκε στο θρόνο των Μυκηνών και εξόρισε τον άπληστο αδερφό του.

Ο Ατρέας είναι ο ιδρυτής της δυναστείας των Ατρειδών με την οποία κυρίως έχουν ασχοληθεί οι αρχαίοι τραγικοί ποιητές. Βέβαια δεν μπορώ να πω πως έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, γιατί με αυτόν τον τρόπο ξεκινά μια βεντέτα με 14 καταμετρημένους φόνους! Ο ίδιος ο Ατρέας σκοτώθηκε από τον γιο του Θυέστη, Αίγισθο (που νόμιζε πως ήταν δικός του γιος).

Πηγή: Οι ελληνικοί μύθοι, Ρόμπερτ Γκρέιβς, εκδόσεις Κάκτος 1998

Στην εικόνα: Η είσοδος του θησαυρού του Βασιλιά Ατρέα στις Μυκήνες, σήμερα

Quiz

Περιγράψτε μια φορά που ο ήλιος έδυσε στην ανατολή...

(Βοήθεια: ποίηση, στίχοι από τραγούδια, παραμύθια κλπ όλα επιτρέπονται!)

Βιβλίο ιστορίας ΣΤ’ Δημοτικού

Το Βιβλίο ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού είναι μια χαρά βιβλίο. ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ. Κάθε μάθημα έχει συνοπτικά γεγονότα κρατώντας τα σημαντικά της ιστορίας μας (περίπου μια σελίδα κάθε φορά). Άλλη μια σελίδα παραθέτονται πηγές από τις οποίες ο μαθητής μπορεί να δει το πνεύμα της εποχής και στο τρόπο γραφής. Στο τέλος υπάρχουν ερωτήσεις που βοηθούν το μαθητή να κατανοήσει αλλά και το δάσκαλο να τσεκάρει τι κατάλαβε ο μαθητής. Γενικά το βιβλίο δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα από τα προηγούμενα στο ιστορικό υπόβαθρο που κάθε φορά οδηγεί τις εξελίξεις (πχ αντιξοότητες στη ζωή των υπόδουλων ελλήνων) και λιγότερα σε ημερομηνίες μαχών και πολεμικά γεγονότα.

Το βιβλίο προσπαθεί να είναι όσο μπορεί αντικειμενικό. Το μόνο σημείο που με ξένισε είναι η περίφημη αναφορά στο «στρίμωγμα των ελλήνων στην παραλία της Σμύρνης» κατά τον ξεριζωμό. Μου φάνηκε προϊόν λογικής «μείωση των εντάσεων με τους Τούρκους». Αυτό που γράφει το βιβλίο δεν είναι ψέμα αλλά με ένα τουρκικό στρατό από πίσω να εισέρχεται στην πόλη (οι Τούρκοι δεν δέχονται πως έβαλαν αυτοί τη φωτιά στη Σμύρνη). Βέβαια και ο ελληνικός στρατός την είχε κάνει με ελαφρά πηδηματάκια αφήνοντας τους έλληνες στο έλεος του Αλλάχ.

Πέρα από αυτό όμως, το βιβλίο είναι καλογραμμένο, με πλήθος αναφορών και αφορμών περαιτέρω έρευνας για το μαθητή που ενδιαφέρεται. Σίγουρα το βιβλίο δεν αφήνει περιθώρια να μεγαλώσει άλλη μια γενιά ελλήνων με το σκεπτικό (της δικής μου γενιάς) πως «καλός τούρκος είναι ο νεκρός τούρκος».

Παρατήρησα πως ακόμη και στα τηλεπαράθυρα οι πολέμιοι του βιβλίου (όσοι το είχαν διαβάσει) όπως ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ δεν έμεναν σε συγκεκριμένες αναφορές αλλά διαφωνούσαν με τη συνολική κατεύθυνσή του. Και το αν θέλουμε τα ελληνόπουλα να μαθαίνουν απλώς τι έγινε ή να κάνουμε πολιτική στο σχολείο (γιατί εδώ που τα λέμε μπορεί κάποτε το ελληνόπουλο να χρειαστεί να σφάξει μερικούς τουρκαλάδες) το αφήνω στην κρίση του καθενός.

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε σε pdf μορφή εδώ.

(Άλλες) 7 αγαπημένες ταινίες

Το παρόν είναι μια συνέχεια του top 5 κατόπιν προτροπής της carrievsbridget . Θα προτιμήσω τις πιο πρόσφατα αγαπημένες…

1. Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι (When Harry met Sally - 1989)

Ένα από τα καλύτερα σενάρια όλων των εποχών και δυο αλησμόνητες ερμηνείες από τον Μπίλι Κρίσταλ και την (αγαπημένη μου) Μεγκ Ράιαν.

2. Μatrix (1999)

Ένα από τα αγαπημένα μου είδη πλοκής (όταν τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται) σε μια από τις καλύτερές της εκδοχές…

3. Η έκτη αίσθηση (1999)

Ο Μπρους Γουίλις είναι από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς και η 6η αίσθηση ανήκει στη σπάνια περίπτωση να μου αρέσει ένα θρίλερ. Εξίσου καλή ταινία στο ίδιο στιλ είναι και «Οι άλλοι» (Τhe others - 2001) με τη Νικολ Κίντμαν αλλά ήρθε δεύτερη χρονολογικά…

4. Τruman Show (1998)

Θα σας φανεί αστείο, αλλά την υπόθεση της ταινίας την είχα στο μυαλό μου από όταν ήμουν στην Ε’ δημοτικού. Ε, με πρόλαβε ο Άντριου Νίκολ (σεναριογράφος). Εξαίρετη σκηνοθεσία από τον Πίτερ Γουίαρ και ερμηνεία από τον Τζιμ Κάρεϊ. Ήταν η πρώτη φορά που τον παραδέχτηκα ως ηθοποιό. Έκτοτε βέβαια έκανε κι άλλες πολύ όμορφες ταινίες.

5. V for Vendetta (2005)

Eίναι προφανές πως μου αρέσει αυτή η ταινία. Άμα είσαι και λίγο αναρχικός, θα την λατρέψεις…

6. SinCity (2005)

Moυ αρέσουν πολύ τα κόμικ αλλά δεν είχα διαβάσει ποτέ Φρανκ Μίλλερ. Μετά την ταινία τα διάβασα όλα.

7. Μemento

Απίστευτη ιδέα και καταπληκτική εκτέλεση. Το κορίτσι που πρωτοεμφανίζεται –ναι- είναι η Κάρι Αν Μος!

Σημείωση προς την Carrie: Διαπίστωσα πως πριν ένα χρόνο περίπου είχα υποσχεθεί να δω το High Fidelity. Όντως το έψαξα στα videoclub και δεν το έχει κανένα! Μερικοί είπαν δικαιολογίες όπως «μου το έχασε ένας πελάτης» ή «το είχα αλλά χάλασε το DVD».

Στεφάνι στην 24η Μαρτίου 2007

Στο in.gr τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές υπάρχει η εξής δημοσκόπηση:
"Τι πιστεύετε ότι φταίει για τη βαριά ήττα της Εθνικής μας από την Τουρκία;"

Α. Οι επιλογές της τεχνικής ηγεσίας
Β. Η κακή απόδοση των παικτών
Γ. Η καλή εμφάνιση της Τουρκίας
Δ. Τα επεισόδια στις εξέδρες
Ε. Ήταν θέμα ατυχίας

Γενικώς μπορεί να ήτανε και ο Ερμής στην Αφροδίτη και ο Πλόυτωνας στο Δία. Το μόνο που δεν μπορεί να μας περάσει από το μυαλό είναι πως αυτή η εθνική Τουρκίας είναι καλύτερη ομάδα από εμάς. Μια ομάδα με 11 μπαλαδόρους που τρέχουν ασταμάτητα. Μια από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη. Απέναντι σε μια ομάδα με παίχτες που ξέρουν μπάλα (πλην των Χαριστέα - Αμανατίδη) αλλά δεν μπορούν να κρύψουν τα χρόνια τους.



Ναι, οι επιλογές της τεχνικής ηγεσίας ίσως δεν ήταν οι καλύτερες. Οι παίκτες μας δεν έπιασαν καλή απόδοση. Κάποιοι τούρκοι βρέθηκαν σε μέρα. Τα επεισόδια αποσυντόνισαν την ομάδα (αν και το πρώτο μας γκολ ήταν καθαρά προϊόν του φαινομένου "Καραϊσκάκη"). Και ήμασταν και άτυχοι. Αλλά όλα αυτά είναι καλές δικαιολογίες για το 0-1. Στο 1-4 πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα λίγο πιο καθαρά...

ΥΓ Η Νορβηγία έχασε μέσα στο Όσλο 2-1 από τη Βοσνία. Δε μπορεί, ο Θεός είναι έλληνας!

Στεφάνι για την 25η Μαρτίου 1821

«Εσείς οι Έλληνες, µπρε, κάτι µεγάλο έχετε στο κεφάλι σας. ∆εν βαφτίζετε πια τα παιδιά σας Γιάννη, Πέτρο, Κώστα, παρά Λεωνίδα, Θεµιστοκλή, Αριστείδη! Σίγουρα κάτι µαγειρεύετε.»

Αλή πασάς, πριν την Ελληνική Επανάσταση

Αντιγραφή από το νέο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ' Δημοτικού

Το (κακό το) μάτι

Την Δευτέρα το βράδυ, έπειτα από μια πολύ κουραστική μέρα στη δουλειά, γύρισα σπίτι με τρελό πονοκέφαλο. Πήρα ένα αναβράζον ντεπόν. Δεν μου πέρασε. Την έπεσα νωρίς για ύπνο.
Την άλλη μέρα στο γραφείο το κεφάλι μου ήταν ακόμα βαρύ. Γύρισα το μεσημέρι σπίτι με δυνατό πονοκέφαλο. "Θα πάρω τη μαμά μου να σε ξεματιάσει" μου είπε η Λ. "Καλά, αλλά δώσε μου πρώτα μια ασπιρίνη" απάντησα εγώ.

Η σχέση μου με το ξεμάτιασμα είναι ακριβώς αυτή. Αφήνω τους άλλους να με ξεματιάζουν χωρίς να τους το ζητώ ή να αντιδρώ. Πάντα βέβαια θα πάρω και το ντεπονάκι μου. Σχεδόν πάντα έχω αποτέλεσμα. Ο πονοκέφαλος περνάει. Το αποδίδω στο χάπι - και όχι στο μάτι.
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια (και μια κοινωνία) όπου όλοι πιστέυουν στο μάτι. Άνθρωποι μορφωμένοι και καλλιεργημένοι. Που μπορούν να σου εξηγήσουν δύσκολες χειρουργικές επεμβάσεις ή διαστρικά ταξίδια. Κι όμως το "μάτι" παραμένει απενοχοποιημένο στο πίσω μέρος του μυαλού τους, παρά την έλλειψη επιστημονικών εξηγήσεων. Το σύνηθες επιχείρημά μου σε συζητήσεις περί αυτού είναι το "οι σουηδέζες γιατί δεν ματιάζονται; ή μήπως ματιάζονται και μένουν με τον πονοκέφαλο;"

Έχω ακούσει και θεωρίες περί ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων που εκπέμπει η αύρα του οργανισμού κλπ Κουραφέξαλα. Δεν έχει βρεθεί τίποτα τέτοιο. Δεν μπορούμε βέβαια να αποκλείσουμε πως η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει το φαινόμενο επειδή δεν έχουν εφευρεθεί ακόμη τα κατάλληλα μέσα.

Αλλά με αυτή τη λογική θα πρέπει όλοι να πιστέψετε πως κι εγώ είμαι ο SuperCivil, ο υπεράνθρωπος των μαζών. Απλά δεν έχετε βρει ακόμα τα μέσα να το αποδείξετε και επιστημονικά.

ΥΓ Τελικά χτες (για πρώτη φορά ίσως) δεν πήρα χάπι. Έφαγα δυο χάμπουργκερ. Μετά από 20' ο πονοκέφαλος μου είχε περάσει...

Η πυραμίδα των 5 λέξεων

Tα ρυάκια του αίματος πάγωναν πάνω στο πρόσωπό του. Ένιωσε τον πόνο αδελφό.
«Πως μπορεί κανείς να φοβηθεί κάτι τόσο απρόσωπο; Πως μπορεί κανείς να σκεφτεί κάτι τόσο απάνθρωπο;» ψιθύρισε.
«Ο καιρός έφτασε. Τέρμα!»

Αφορμή για αυτό το κείμενο στάθηκε αυτό το ποστ του Κλέαρχου. Έπρεπε να γράψω ένα κείμενο με τις λέξεις: αδελφός, αίμα, απρόσωπος, καιρός, τέρμα.

Τώρα μπορώ κι εγώ με τη σειρά μου να συνεχίσω την πυραμίδα με την παρέα του Siteseein' (ξανά!) και τις λέξεις: αγγούρι, συμπαντικός, διχλωρομεθάνιο, γκέϊ και πασχαλίτσα.

Lost...

Βλέπω φανατικά Lost κι έχω ήδη δει τους δυο πρώτους κύκλους της σειράς. Η σειρά αποφασίστηκε να τελειώσει στις 5 σεζόν βάσει πληροφοριών που άντλησα στο μπλογκ της Σοφίας. Περιμένω ήδη DVD με τα 10 πρώτα επεισόδια της 3ης χρονιάς από τον αγαπημένο μου εξάδελφο ο οποίος τα κατεβάζει από το internet μαζί με ελληνικούς υπότιτλους πριν προλάβεις να πεις Σόγιερ. Στο δίκτυο τα ανεβάζουν κάποιοι άλλοι τρελαμένοι αμερικανοί χρήστες μόλις τα προβάλει το κανάλι ABC.

O λόγος αυτού του ποστ όμως, δεν είναι το Lost. Είναι η αδυναμία μου να παρακολουθήσω φανατικά οποιαδήποτε άλλη σειρά. Αν εξαιρέσεις τα «φιλαράκια» που (μάλλον) τα έχω δει όλα, δεν μπόρεσα να κολλήσω με άλλη σειρά. Προσπάθησα με το 24 αλλά δεν μου βγήκε. Τώρα πριν ξαναπροσπαθήσω θέλω να μαζέψω γνώμες. Διάβασα καλά λόγια για τα Battlestar Gallactica, Ηeroes, Prison Break. Και περιμένω…

5 πράγματα που θέλατε να μάθετε για τον Civil (και φοβόσασταν να ρωτήσετε)

1. Είμαι λάτρης των επιτραπέζιων παιχνιδιών (και των χαρτοπαιγνίων δευτερευόντως)
2. Αποφάσισα πρόσφατα πως το νόημα της ζωής είναι τα ταξίδια (και όχι η αναπαραγωγή)
3. Μια γενικότερη εικόνα του εαυτού μου φαίνεται δεξιά στην οθόνη σας, στο “about me”
4. Ξυρίζω το κεφάλι μου καθ’όλο τον 21ο αιώνα
5. Μου τη δίνει αφάνταστα να χάνω το στυλό μου (ή απλώς να μην τον βρίσκω)
6. Κατά τα άλλα είναι πολύ δύσκολο να με εκνευρίσεις (καλά, δε χρειάζεται να αρχίσετε να προσπαθείτε)
7. Στάση ζωής θεωρώ το «Παν μέτρον άριστον». Δεν αντέχω τις ακραίες απόψεις. Μου έχει τύχει σε συζήτηση να διαφωνήσω και με τα δύο άτομα που υποστήριζαν αντιδιαμετρικές απόψεις
8. Έχω τρεις αδελφές (να τις εκατοστίσω)
9. Έχω ζήσει κατά σειρά στην Πτολεμαίδα, την Αθήνα (Παγκράτι), την Άρτα, τα Γιάννενα, τη Θεσσαλονίκη, το Άργος Ορεστικό (Καστοριά), την Κόνιτσα (φαντάρος), την Ηγουμενίτσα, ξανά τα Γιάννενα και τώρα Χαλκίδα.
10. Γνωρίζω άπταιστα 7 γλώσσες εκ των οποίων δε θυμάμαι τις πέντε.
11. Γνώρισα το μπλογκιν πέρυσι την Άνοιξη και κόλλησα λόγω του μπλογκ της evee
12. Έχω πάθος από μικρός με τα στατιστικά και τη στατιστική. Πάθος που δεν μετατράπηκε σε επάγγελμα καθώς τα μόρια των πανελληνίων με μετέτρεψαν σε πολιτικό μηχανικό. (δεν είναι τυχαίο που ξεκίνησα τα ΤΟΡ-5)
13. Μου άρεσε πάντα ο κινηματογράφος (και μάλιστα περισσότερο ο θερινός). Τελευταία το έχω ρίξει στο θέατρο.
14. Ιδανική βραδιά θεωρώ το ταίριασμα καλής παρέας με καλό φαγητό και καλή μουσική.
15. Εξαίρεση στο 14: εκτός αν θέλει να με πάει κάπου το μωρό μου…

Το παραπάνω ποστ ήταν ένας καταναγκασμός (με χρονολογική σειρά) της Carrie vs Bridget, του Κλέαρχου, και της Σοφίας. Θεωρητικά έπρεπε να γράψω 5 πράγματα για τον εαυτό μου αλλά τελικά έγραψα 5 πράγματα για τον καθένα τους ;) Για την ιστορία της πυραμίδας έχει γράψει καταπληκτικά ο Κλέαρχος εδώ!

Παραδίδοντας τη σκυτάλη σε 5 άτομα:
Dimitris
Toolman
Irlandos
Jimatos
Tsitas
όλοι από την παρέα του siteseein'

Βερολίνο

Το Βερολίνο είναι η πρωτεύουσα της Γερμανίας (ας ξεκινήσουμε από τα βασικά). Είναι μια πόλη με ποιότητα ζωής. Διαθέτει άψογες υποδομές (λεωφορεία, τραμ, υπέργειο και υπόγειο σιδηρόδρομο, ράμπες για άτομα με ειδικές ανάγκες, ποδηλατοδρόμους, πεζοδρόμια πλάτους τουλάχιστο 4 μέτρων ΠΑΝΤΟΥ κλπ). ΔΕΝ διαθέτει κυκλοφοριακό πρόβλημα! Έχει άφθονους χώρους πρασίνου. Είναι μια πόλη που σέβεται απόλυτα τον πεζό.

Έχει πανέμορφα κτίρια. Την διατρέχει ο ποταμός Σπρεε. Δεν έχει όμως ιδιαίτερο φυσικό κάλλος. Η ομορφιά της πόλης προέρχεται από τα ανθρώπινα έργα της.

Wittenberg Platz. Eδώ μέναμε.

Με εντυπωσίασε ο χάρτης διαδρομών σε κάθε στάση λεωφορείου (δεν μιλάμε για μετρό) με ψηφιακή πινακίδα που σε ενημέρωνε σε πόσα λεπτά περνά το επόμενο λεωφορείο. Έτσι κι αλλιώς υπάρχει και αναρτημένος πίνακας που σου λέει πότε ακριβώς περνά το λεωφορείο. Πχ και 12, και 34, και 50. Περνά ΑΚΡΙΒΩΣ! Βοηθούν φυσικά οι υπάρχουσες λεωφορειολωρίδες και η έλλειψη κυκλοφοριακού. Τα λεωφορεία κυκλοφορούν όλο το βράδι. 7 μέρες δεν χρειάστηκε να πάρω ταξί!

Πιστεύω ακράδαντα πως στα γερμανικά δεν υπάρχει μετάφραση της λέξης «λακούβα». Καλώ οποιοδήποτε γερμανομαθή να με ενημερώσει αν έχω δίκιο. Στο Βερολίνο τουλάχιστο, δεν υφίσταται ως έννοια!

live jazz band

Το Βερολίνο έχει νυχτερινή ζωή. Μπυραρίες, μπαρ, παμπ, κλαμπ. Πήγα σε όλα εκτός από κλαμπ. Έχει άφθονα εστιατόρια, φαστφουντάδικα, καφέ. Τα περισσότερα εστιατόρια και καφέ σερβίρουν πρωινό σε εξαιρετικές ποικιλίες.

Πήγαμε και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, την Berlinale όπως το αποκαλούν. Είδαμε μια αμερικάνικη ταινία, το “The fall”. Πολύ ωραία ταινία, να πάτε να τη δείτε μόλις έρθει.
Μείναμε 7 βράδια και πίναμε ασταμάτητα μπύρα. Δεν σε φουσκώνει ρε παιδάκι μου αυτή η μπύρα εκεί! Φάγαμε λουκάνικα και στο δρόμο και παντού. Πήραμε σοκολάτες προμήθεια. Αυτό που μου άρεσε ήταν το «μετ-πόϊτσε», ένα ψωμάκι με βούτυρο, κρεμμύδι και μια στρώση από ένα αλλαντικό που οπτικώς έμοιαζε με άψητο κιμά. (τα γράφω και 10 η ώρα το πρωί και μου άνοιξε η όρεξη!)

Μου έκανε εντύπωση η ευγένεια και η έλλειψη υπεροψίας των Βερολινέζων. Ίσως λόγω πολλών τουριστών να έχουν συνηθίσει. Βέβαια, κι εμείς έχουμε πολλούς τουρίστες…

Το Βερολίνο έχει ασήμαντη εγκληματικότητα. Πουθενά δεν αισθάνθηκα κίνδυνο.

Στο πολυκατάστημα KDW βρήκαμε μια ελληνίδα πωλήτρια. Ήταν από την Καστοριά και είχε στο Βερολίνο 20 χρόνια. Όταν της είπα πως έχω πάει στην Καστοριά και πόσο ωραία είναι, μου απάντησε: «Και που δεν είναι ωραία στην Ελλάδα;» Σκέφτηκα πως εμείς την ζηλεύαμε που ζούσε στο Βερολίνο κι εκείνη μας ζήλευε που ζούμε στην Ελλάδα. Νομίζω πως δικαιολογούνται να τους λείπει ο ήλιος και η ελληνικές θάλασσες…

Το άλλο περίεργο στο Βερολίνο είναι πως δεν συνάντησα χονδρό άντρα ή γυναίκα!!! Απίστευτο! Και τρώνε όλα αυτά τα παχυντικά…μυστήριο! Γενικά υπήρχαν άφθονες ξανθές γερμανίδες με γαλάζια μάτια και ωραία σώματα. Εσύ απλώς έπρεπε να διαλέξεις το σχήμα προσώπου…!

Φωτογραφίες από το Βερολίνο

http://www.flickr.com/photos/7150290@N04/

Το θετικό της σύγκρισης του Βερολίνου με τις ελληνικές πόλεις είναι ότι συνειδητοποίησα πως έχουμε την τεχνογνωσία να δημιουργήσουμε κάτι ανάλογο. Το αρνητικό είναι πως είμαστε ήδη ΠΟΛΥ πίσω...

Eπιστροφή από το Βερολίνο

Μια πρώτη γεύση. Τα καλύτερα έρχονται! (έχει μαζευτεί και δουλειά τώρα που γύρισα)

Κεμάλ Ατατούρκ

O Mουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ (1881 – 10/11/1938) υπήρξε αρχηγός του στρατού, επαναστάτης, ιδρυτής της Δημοκρατίας της Τουρκίας και πρώτος της πρόεδρος.

Αναδείχθηκε στρατιωτικά στη μάχη της Καλλίπολης κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την ήττα των Οθωμανών ο Κεμάλ οδήγησε το Τουρκικό Εθνικό Κίνημα σε αυτό που θα γινόταν ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας. Ο Κεμάλ αναμόρφωσε την κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή, οδηγώντας στο «Κεμαλικό κράτος». Προσπάθησε να δημιουργήσει ένα σύγχρονο, δημοκρατικό και ασφαλές κράτος βασισμένο στις δυτικές αρχές διακυβέρνησης.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από έναν μικρό αξιωματούχο που αργότερα έγινε έμπορος ξύλου. Αποφοίτησε από την στρατιωτική ακαδημία το 1905 και οργανώθηκε αμέσως ενάντια στο οθωμανικό καθεστώς. Πολέμησε το 1910 στη Γαλλία, το 1911 στη Λιβυή εναντίον των Ιταλών, εναντίον των Βουλγάρων στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο, εναντίων των Ρώσων στον Καύκασο το 1916, στην Παλαιστίνη εναντίον Βρετανικών στρατευμάτων το 1918. Επέστρεψε στην κατεχόμενη Κωνσταντινούπολη στις 13/11/1918. Υπό την κατοχή συμμαχικών στρατευμάτων ήταν και το Ιζμίρ καθώς και μεγάλες περιοχές της Ανατολίας από Αγγλικά, Ιταλικά, Γαλλικά κι Ελληνικά στρατεύματα. Ο Κεμάλ άρχισε να οργανώνει απελευθερωτικό στρατό. Έπειτα από κινήσεις άγγλων αξιωματούχων, η κυβέρνηση των Οθωμανών δίνει εντολή να τον εκτελέσουν. Ο Κεμάλ παραιτείται από τον Οθωμανικό στρατό και εγκαθιδρύει κοινοβούλιο στην Άγκυρα. Το 1920 συγκαλεί Εθνοσυνέλευση, το 1921 ψηφίζεται Σύνταγμα και την 1/11/1922 πείθει τους αντιπροσώπους να καταργήσουν το Σουλτάνο, προχωρώντας σε αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Στις 23 Οκτωβρίου υπογράφει συνθήκη ειρήνης με τους Σοβιετικούς. Οργανώνει στρατό και τον Αύγουστο του 1921 νικά τους έλληνες που είχαν εγκατασταθεί στο Σαγγάριο, μόλις 80 χιλιόμετρα από την Άγκυρα. Το 1923 πείθει την Τουρκική Εθνοσυνέλευση να υπογραφεί η Συνθήκη της Λωζάνης και η Τουρκία περιέρχεται τελικά σε περίοδο ειρήνης. Ήταν μόλις 42 ετών.

Βενιζέλος και Κεμάλ

Μέχρι το 1925 το τουρκικό κοινοβούλιο απαρτιζόταν από ένα μόνο κόμμα, αυτό που ίδρυσε ο Κεμάλ. Τότε ο ίδιος ζητά από τον Καζίμ Καραμπεκίρ την ίδρυση ενός νέου κόμματος. Το νέο Προοδευτικό κόμμα είχε πιο συντηρητικές ιδέες σε σχέση με τον πολιτικό σοσιαλισμό της κυβέρνησης. Σε λίγο όμως στο νέο κόμμα ηγήθηκαν άνθρωποι που ο Κεμάλ θεώρησε φονταμενταλιστές και ο ίδιος ακύρωσε την λειτουργία του με διδακτορικό νόμο. Στις 11/8/1930 προσπάθησε ξανά για τη δημιουργία δεύτερου κόμματος στην τουρκική βουλή. Το νέο κόμμα απέκτησε ερείσματα σε όλη την επικράτεια κυρίως με ανθρώπους που ήθελαν να φέρουν την θρησκεία στην πολιτική ζωή. Με το φόβο της κατάργησης του «κοσμικού» κράτους το νέο κόμμα καταργήθηκε από τον ίδιο του τον αρχηγό, τον Αλί Φετί Οκιάρ. Έτσι ο Κεμάλ δεν κατάφερε ποτέ τον πλήρη εκδημοκρατισμό της χώρας.

Οι μεταρρυθμίσεις που επέφερε στο εκπαιδευτικό σύστημα, στην κοινωνική ζωή και τον πολιτισμό, μπορούν να ιδωθούν εδώ. Το 1932 ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον πρότεινε για το Νόμπελ Ειρήνης. Στη διαθήκη του άφησε όλα του τα υπάρχοντα στο Δημοκρατικό Κόμμα, στην Ομοσπονδία Τουρκικής Γλώσσας και στην Τουρκική Ακαδημία Ιστορίας.

Αυτός είναι ο άνθρωπος που κάποιοι θέλουν να τιμηθεί από την Θεσσαλονίκη, ως τέκνο της. Να σημειωθεί πως το όνομα της οδού Αποστόλου Παύλου, κάθετης στην οδό Αγίου Δημητρίου, μέχρι το 1955 ονομαζόταν οδός Κεμάλ Ατατούρκ, όνομα που είχε αποκτήσει επί δημαρχίας Κοσμόπουλου (πατρός), με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, όταν πέθανε το 1938 ο Κεμάλ Ατατούρκ.

Πηγή: Wikipedia
Για την μετάφραση κατηγορείστε εμένα.

Σε τι Θεό πιστεύεις;

Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε τους εαυτούς μας Χριστιανούς Ορθόδοξους. Όμως όταν έρχεται η ώρα να συζητήσουμε πάνω σε θέματα πίστης και χριστιανικής πρακτικής αποδεικνύεται πως ο καθένας μας έχει παρεκλίνει (πολλές φορές συνειδητά) σε ένα δικό του δόγμα. Και ως γνωστόν, τα "δικά μας δόγματα" αποκαλούνται από την εκκλησία "αιρέσεις" (κι αυτό είναι).

Εγώ λοιπόν που νιώθω σε ένα ποσοστό αιρετικός πήγα κι έκανα ένα θρησκευτικό τεστ. Το τεστ έδειξε πως οι θέσεις μου συμφωνούν κατά 100% με αυτές των "Κοινωνικών Κουακέρων" (Social Quakers) και μόλις 63% με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Είμαι πολύ καχύποπτος με τέτοιου είδους τεστ. Κάλλιστα μπορεί η ιστοσελίδα να ανοίκει σε οργάνωση κουακέρων που θέλουν να σου δείξουν πόσο μοιάζεις μαζί τους και "τι κάνεις με τους άλλους;". Άλλωστε η περιγραφή των κουακέρων ήταν πως "αρκετοί δεν πιστεύουν στο Σατανά" ή "πολλοί αυτό" και "οι περισσότεροι εκείνο".

Παρ'όλα αυτά, το αποτέλεσμα με ξάφνιασε. Όχι για τους Κουακέρους αλλά για την ποσοστιαία διαφορά με την Ορθοδοξία. Έχω ξεφύγει τόσο; Δεν ασχολήθηκα πολύ σοβαρά με το θέμα, γι΄αυτό θα το ψάξω και θα επανέλθω.

ENHMEΡΩΣΗ 15/2: Η ιστοσελίδα των Κουακέρων έχει σύνδεση (φάτσα κάρτα) με το εν λόγω τεστ. Από κάτω βέβαια υπάρχει η σημείωση "just for fun". Σύμπτωση; Δεν νομίζω.

Pulp fiction

To Pulp Fiction είναι μια ταινία που έχει παιχτεί πολλές φορές στην τηλεόραση. Έχω δει πολλά κομμάτια της, σε σημείο να θεωρώ πως την έχω δει ολόκληρη. Επίσης την είχα πρωτοδεί σε βίντεο μέσα σε πούλμαν γυρνώντας από την Μύκονο σε εκδρομή με το πολυτεχνείο.

Ή έτσι νόμιζα.

Η ταινία παιζόταν το Σάββατο. Σκεφτόμενος πως "την έχω δει" αποφάσισα να δω κάτι άλλο. Έβαλα όμως το βίντεο να γράφει. Σκέφτηκα πως θα ήταν ωραία να την ξαναδώ κάποια στιγμή.

Το Σάββατο έβλεπα Lost. 2ος κύκλος, επεισόδιο 17. Είναι αυτό που η Κλαιρ θυμάται τελικά τι της είχε συμβεί όταν την απήγαγαν "οι άλλοι". Όταν το είδα, θεώρησα το σενάριο αφελές. Πως είναι δυνατόν να μη θυμάσαι κάτι τόσο σημαντικό που συνέβη σε εσένα;

Την Κυριακή αποφάσισα να ξαναδώ το Pulp Fiction (αντί του Ολυμπιακός - Ηρακλής :). Μετά τις δυο πρώτες σκηνές κατάλαβα! Δεν είχα δει ποτέ την ταινία! Όταν παιζόταν στο πούλμαν του γυρισμού, εμένα με είχε πάρει ο ύπνος! Τα κομμάτια του παζλ ξανάρχοταν στην μνήμη μου ένα-ένα: την ταινία μου είχε διηγηθεί ολόκληρη ο διπλανός μου στο σχολείο που τον είχε εντυπωσιάσει! Ναι, κάποιες σκηνές τις είχα δει, αλλά μετά γύριζα κανάλι γιατί μου θύμιζαν την ιστορία που μου είχαν διηγηθεί και θεωρούσα πως είχα δει και την ταινία!

Επειδή το θέμα της μνήμης είναι συγκλονιστικό, για περισσότερες πληροφορίες δείτε το "Ένας υπέροχος άνθρωπος" με τον Ράσελ Κρόου, ή το Lost 2ος κύκλος-επεισόδιο 18 με τον Χάρλι. Και μην διαβάσετε τη "φλόγα της Βασίλισσας Λοάνα" του Ουμπέρτου Έκου...

ΥΓ Ξέχασα επείσης να σας προτέινω μια από τις αγαπημένες μου ταινίες: το Μεμέντο.

(Ξέχασα; τι λόγος!)

Berlin

Κομμένη η πλάκα. 17 του μηνός πετάω για Βερολίνο. Θα μείνω στη Wittenbergplatz στο Sonenfeld για 7 βράδια. Όποιος έχει καλή, κακή ή άσχημη πρόταση για το τι μπορούμε να κάνουμε τόσες μέρες σε μια πόλη που δεν μιλάμε τη γλώσσα να το πει τώρα (ή αλλιώς να σιωπήσει for ever)

O ΠΑΣ στους 4

Η διαφορά μεταξύ μιας οποιαδήποτε μικρής ομάδας που παίζει στο Κύπελο με τον Ολυμπιακό, και του ΠΑΣ Γιάννινα είναι η εξής:

Λόγω μιας περίεργης ιστορικής συγκυρίας, οι οπαδοί του ΠΑΣ έζησαν μεγάλες στιγμές γύρω στο '80 όταν η υπερομάδα με τους 5 αργεντινούς παιχταράδες στερήθηκε το πρωτάθλημα. Ακόμη και τότε ο ΠΑΣ τελείωσε μια χρονιά το πρωτάθλημα έχοντας στην έδρα του 15 νίκες σε 15 αγώνες και άλλη μία με 14 νίκες και μία ισοπαλία. Το γεγονός αυτό έχει αφήσει τα σημάδια του στη νοοτροπία της ομάδας που θέλει νίκη στα Γιάννενα επί οποιουδήποτε αντιπάλου (τα εκτός έδρας ματς ας τα αφήσουμε...). Ως φυσική συνέπεια το στάδιο των Ζωσιμάδων γέμισε (και) στο πρώτο παιχνίδι, όχι από φιλαθλους που πήγαν να δουν τον Ολυμπιακό (όπως συμβαίνει στα άλλα επαρχιακά γήπεδα). Αλλά από οπαδούς του ΠΑΣ που πάνε να δούνε την ομάδα να κερδίζει.

Στο χθεσινό παιχνίδι είδαμε ένα ΠΑΣ που στήθηκε στο Καραϊσκάκη, όπως η Ρόμα στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ, ή όπως η Ελλάδα στο Ευρώ της Πορτογαλίας. Είχαν έντεκα παίκτες που βασικό τους μέλημα ήταν να ηρεμήσουν το παιχνίδι και να αλλάξουν πολλές μπαλιές κόβοντας τον, καταιγιστικό συνήθως, ρυθμό του Ολυμπιακού. Κορυφαίοι σε αυτόν τον τομέα ο Γήττας και ο Μπελά (Για τους μη γνωρίζοντες, ο Μπελά είναι ένας από τους καλύτερους χαφ που έχουν παίξει στα ελληνικά γήπεδα σε τεχνική και ευφυία. Αναλώθηκε όμως σε επικερδείς μεταγραφές)

Είναι πραγματικά απορίας άξιον πως είναι δυνατόν αυτή η ομάδα να είναι μόλις 5η στη Β' εθνική...

Για την διαιτησία θα επανέλθω.

Γραφείο

Τι βλέπετε κάθε μέρα στη δουλειά σας; Τι θέα έχετε από το παράθυρό σας;

Εγώ σας τα παρουσιάζω! (με τη νέα μου Sony Cybershot DSC-S500)

Oλυμπιακός - ΠΑΣ Γιάννινα

Αύριο θα πάω στο Καραϊσκάκη για τον επαναληπτικό του προημιτελικού του Κυπέλου. Να υπενθυμίσω πως στο πρώτο παιχνίδι ο ΠΑΣ είχε κερδίσει 2-0.

FORZA ΓΙΑΝΝΕΝΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

Kλείδωμα

Σήμερα, φεύγοντας απ' το σπίτι, κλείδωσα την πόρτα τέσσερις φορές. Για καλά. Αν πάω κάπου κόντα, την κλειδώνω δύο.

Μα, πάμε καλά; Είναι δυνατόν η πόρτα να κλειδώνει 2 ή 4 φορές, ανάλογα με το επίπεδο ασφάλειας που θέλω; Γιατί να μην γυρνάω το κλειδί 2 φορές και να κλειδώνει τέρμα; Μην μου πείτε πως δεν γίνεται με τη σημερινή τεχνολογία! Άλλωστε η κλειδαριά μου είναι ολοκαίνουρια. Ασφαλείας.

Θέλω ένας κλειδαράς να μου απαντήσει. Μέχρι τότε, πιστεύω πως οι νέες κλειδαριές κλειδώνουν 4 φορές για καθαρά ψυχολογικούς λόγους. Δηλαδή φανταστείτε κάποιον που πάει να αγοράσει κλειδαριά. Ζητάει μια από "τις καλές" και ο κλειδαράς του δίνει μια ολοκαίνουρια "civil-2-times". Πάει σπίτι και συνειδητοποιεί πως η κλειδαριά είναι χαλασμένη: κλειδώνει μόνο 2 φορές. Την πάει πίσω και ο κλειδαράς του λέει πως αυτή η κλειδαριά κλειδώνει μόνο 2 φορές. Τι θα πει ο τύπος;

"Δώσε καλύτερα μια από τις άλλες που κλειδώνουν καλύτερα!"

Καρδιές από σίδερο

Tις τελευταίες μέρες έχω χαθεί από προσώπου διαδικτύου γης. Ο λόγος είναι απλός. Πολεμάω με τους Βρετανούς στα στενά της Μάγχης. Έχω αποφασίσει να κάνω απόβαση αφού πλέον το Τρίτο Ράιχ εκτείνετε από τα Πυρηναία στα σύνορα με την Ισπανία και την Γαλλία του Βισύ ως τα Ουράλια και τις στέπες του Βορά στα σύνορα με τους συνθηκολογημένους Σοβιετικούς του Στάλιν. Ακόμη και οι Βέλγοι, οι Ολλανδοί, το Λουξεμβούργο, οι Νορβηγοί, οι Δανοί, οι Πολωνοί, οι Τσέχοι, οι Αυστριακοί και οι άτακτοι Βούλγαροι δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στα γερμανικά πάντσερ. Αυτοί οι Αγγλοσάξονες όμως… και οι άλλοι ηλίθιοι φίλοι τους, οι Αμερικάνοι… αλλά δεν είναι αυτοί ηλίθιοι! Ηλίθιος είμαι εγώ που δέχτηκα στον άξονα τους άλλους ηλίθιους, τους Ιάπωνες! Πρώτη τους δουλειά μόλις μπήκαν στην συμμαχία ήταν να επιτεθούν στο Πέρλ Χάρμπορ, βάζοντας τους Αμερικάνους στον πόλεμο! Τι ηλίθιοι!

Θα μπορούσα απλά να γράψω πως παίζω Hearts of Iron II. Αλλά δεν νιώθω έτσι. Νιώθω πως πραγματικά πολεμώ και διαμορφώνω την ιστορία γύρω μου. Με δυνατότητες να ρυθμίζω την βιομηχανική παραγωγή, την στρατιωτική παραγωγή, τον εφοδιασμό. Να ανασχηματίζω το υπουργικό συμβούλιο, τους αρχηγούς ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ και ΓΕΕΘΑ, την εξωτερική πολιτική, τις υπηρεσίες πληροφοριών. Να καθορίζω τις κατευθύνσεις των επιστημονικών ερευνών, την ιεραρχική εξέλιξη των αξιωματικών, και φυσικά τις αποστολές του στρατού ξηράς, του ναυτικού και της αεροπορίας. Ε, τι άλλο να ζητήσει κανείς από ρεαλιστικότητα;

ΥΓ Αν κάποιος δεν ξέρει την ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι ευκαιρία να τη μάθει μέσα τα γεγονότα που προκύπτουν σε αυτό το παιχνίδι. Η Συμφωνία του Μονάχου για την προσάρτηση των εδαφών της Τσεχίας, η Συμφωνία Ρίμπεντροπ- Μολοτόβ για τον διαμελισμό της Πολωνίας με τους Σοβιετικούς, η Συνθηκολόγηση των Γάλλων με την συμφωνία της δημιουργίας της Γαλλίας του Βισύ, όλα προκύπτουν ως γεγονότα στα οποία πρέπει εσύ να πάρεις αποφάσεις μέσα σ’ αυτό το παιχνίδι.

ΥΓ2 Ο φίλος μου ο Θ μου ζήτησε την Παρασκευή να πάμε για καφέ. Του αρνήθηκα εξηγώντας του το λόγο. Το Σάββατο το ίδιο. Μου είπε γελώντας πως θα’πρεπε να ντρέπομαι που κατάντησα καμμένος. Του είπα:
Όχι, δεν ντρέπομαι καθόλου.

Αντίσταση

H τηλεόραση δεν έχει άλλο έσοδο από την διαφήμιση.
Η διαφήμιση για να λειτουργήσει πρέπει να έχει αποδέκτες.
Χρειάζεται πελάτες.

Σκοπός της τηλεόρασης είναι οι επαγγελματίες τηλεθεατές.
Αυτοί που δεν θα ξεκολάνε από το γυαλί.
Αυτοί που θα μείνουν κλεισμένοι μέσα στο σπίτι και θα αποχαυνωθούν, ξεγελασμένοι από τη δήθεν δυνατότητα της επιλογής.

Αν διαπιστωθούν τάσεις δραπέτευσης τους τρομοκρατεί.
Χρησιμοποιεί το ύπουλο μέσο της δήθεν ενημέρωσης και τους απειλεί.

Όταν βρέχει, κινδυνεύετε να πνιγείτε. Όταν έχει ήλιο, να πεθάνετε από ηλίαση. Όταν χιονίζει, να σκοτωθείτε σε σύγκρουση.
Σε κάθε συναναστροφή ελλοχεύει ο κίνδυνος των επιδημιών.

Αντισταθείτε στην τρομοκρατία της.

Εσείς μπορείτε να "παρακούσατε" και να φτάσατε μέχρι εδώ. Υπάρχουν, όμως εκατομμύρια άλλοι που κινδυνεύουν να χάσουν την ευαισθησία τους, την ανθρωπιά τους, τους στόχους τους, τη δύναμη για ζωή, κάθε δυνατότητα επαφής. Να γίνουν νεκρά εργαλεία στα χέρια κρατούντων, ανθρωπάκια χωρίς βούληση, αδιάφοροι πολίτες.
Βοηθήστε τους να αντισταθούν.
Μάθετέ τους την πραγματική, τη ζωντανή επαφή με τον άλλον.
Μόνο τότε υπάρχει ελπίδα.

Φίλοι,
Πηγαίνετε στο Θέατρο, στον Κινηματογράφο, στη Συναυλία, στο Μπαλέτο.
Επισκεφθείτε Εκθέσεις, Πινακοθήκες, Μουσεία, Γκαλερί.

Ακούστε μουσική, χορέψτε, τραγουδήστε μαζί με άλλους.

Σίγουρα τα οικονομικά δεν είναι σε καλή κατάσταση - ποτέ δεν ήταν - αλλά υπάρχει ψυχαγωγία για όλα τα βαλάντια.

Στο κάτω-κάτω δουλεύει που δουλεύει το σώμα μας από το πρωί μέχρι το βράδυ, ας εξοικονομήσουμε κάτι για την ψυχή του.

Απ' αυτήν εξαρτώνται όλα.

Σημείωμα υποδοχής στο Θέατρο Στοά.
Για την αντιγραφή
Civil

2007

Nαι, είναι αλήθεια πως έλειψα σε διακοπές. Αλλά έχω 3 μέρες που γύρισα στο γραφείο και δεν βρήκα το κουράγιο να γράψω κάτι. Συνειδητοποίησα πως το μπλογκ είναι για μένα, εκτός ίσως από εσωτερική ανάγκη, εθισμός.

Κάτι παρόμοιο μου συνέβαινε στις εξεταστικές με το Football Manager, το Heroes of Might & Magic, το Civilization. Τα διέγραφα από τον υπολογιστή για τον ένα μήνα της εξεταστικής. Όταν περνούσε ο μήνας η παλιά πόρωση είχε φύγει! Δεν είχα το κουράγιο και το ενδιαφέρον να τα ξαναεγκαταστήσω. Όσες φορές το έκανα, η πόρωση σιγά-σιγά επανήλθε. Κάπως έτσι συμβαίνει και με το μπλογκ.

Αλλά για να παραμείνω κοινότυπος:
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΚΑΙ ΞΥΠΟΛΗΤΟ ΤΟ 2007!

(δεν άντεξα την πολλή κοινοτυπία...)

Παραμύθια

...με αφορμή τα Χριστούγεννα, θα βρείτε εδω:

KABAMARU

FIGHT BACK

ΜΙSIRLOU

ΚΩΛΟΓΡΙΑ

BITCH GIRL

Η ιδέα ήταν της... του... δεν ξέρω, πάντως ΟΧΙ δικιά μου!

Μάκβεθ

Του Γουίλιαμ Σαίξπηρ. Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Διαβάστε το κείμενο. Αναπλάστε το στο μυαλό σας. Κι ύστερα πηγαίνετε να δείτε την καταπληκτική παράσταση του Νέου Κόσμου. Δεν πρέπει να προσθέσω τίποτε γιατί θα αφαιρέσω από τη μαγεία. Κάθε Τετάρτη & Πέμπτη 9.15, είσοδος 12€. Τις άλλες μέρες 15€. Κλείστε οπωσδήποτε θέσεις από πριν. Μέχρι 30/12.
*****

(H εικόνα είναι από τον Μάκβεθ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής)

ΥΓ Για όσους δεν κατάλαβαν: τα παραπάνω δεν είναι προτροπή. Είναι απειλή. Θα χάσετε αν δεν ακολουθήσετε πιστά τις οδηγίες!

Η Σίντι, το CD

(ένα καθόλου Χριστουγεννιάτικο παραμύθι...)

Mια φορά κι ένα καιρό ήταν η Σίντι, το CD. Η Σίντι γεννήθηκε στην Ιαπωνία και ταξίδεψε με πολλά άλλα μικρά, άγραφα CD σε ένα πολυυυύ μεγάλο πλοίο για ένα πολυυυύ μεγάλο ταξίδι.

Η Σίντι δεν θυμάται καθόλου την Ιαπωνία και το μεγάλο ταξίδι. Το πρώτο πράγμα που θυμάται η Σίντι είναι η φάτσα του Σωτήρη να τους λέει: «Βρε καλώς τα!». Ο Σωτήρης ήταν πολύ καλός μαζί τους. Άνοιξε τη συσκευασία και τα έβαλε σε ένα ψηλό ράφι να βλέπουν την κίνηση του μαγαζιού και κάθε μέρα τα ξεσκόνιζε με ένα μακρύ κόκκινο φτερό. Κάθε μέρα στις 9 ο Σωτήρης άνοιγε το μαγαζί και μέχρι το μεσημέρι υποδεχόταν τους πελάτες με ευγένεια. Ξανά άλλες τρεις ωρίτσες το απόγευμα και μετά ύπνο. Ύπνο όχι για το Σωτήρη, που πολλές φορές ερχόταν οι φίλοι του και τον έπαιρναν απ’ το μαγαζί τα βράδια, αλλά για τα CD. Ήταν ένα συνοικιακό μαγαζί με υπολογιστές και «αναλώσιμα».
- Τι σημαίνει «αναλώσιμα»;
είχε ρωτήσει η Σίντι μόλις έμαθε που βρισκόταν.
- Αναλώσιμος είναι κάποιος που μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί. Κάνει τη δουλειά του και μετά τσαπ! Στα σκουπίδια!
της είχε απαντήσει ο Όθων, η οθόνη δίπλα της.


Ο Όθων ήταν ο πιο παλιός στο μαγαζί και τον σεβόταν όλοι. Είχε μάθει πολλά από τον Όθωνα η Σίντι. Το πρώτο πράγμα που έμαθε ήταν πως ήταν το 3ο CD σε μια συσκευασία των 10. Ευτυχώς η συσκευασία ήταν διαφανής και μπορούσαν να δούνε έξω. Μετά έμαθε για το μαγαζί, για το πόσο καλός ήταν ο Σωτήρης, για το πώς γινόταν οι συναλλαγές με χρωματισμένα χαρτιά και τώρα αυτό! Τσαπ! Στα σκουπίδια! Η Σίντι φρίκαρε μόλις το άκουσε!
- Θα κάνουμε τη δουλειά μας και κατευθείαν τσαπ! Στα σκουπίδια; Αυτό είναι ανήκουστο!
- Όχι, όχι κατευθείαν!
Την καθησύχασε ο Όθων.
- Μπορεί να σας κρατήσουν για μπακάπ, μπορεί να γράψουν πάνω σας κινηματογραφικές ταινίες, μυθιστορήματα, να ακούσετε τραγούδια, να δείτε πίνακες ζωγραφικής! Είναι τόσα πολλά που μπορεί να ζήσετε! Αυτός είναι και ο σκοπός σας: να ζήσετε για να δείτε, να ακούσετε και να μάθετε όσο περισσότερα πράγματα γίνεται! Και όταν έρθει η ώρα να πάτε στα σκουπίδια, να πείτε: «Άξιζε η ζωή μου με όλα αυτά που είδα κι έμαθα. Φεύγω χαρούμενος κι αφήνω τη θέση μου στις επόμενες γενιές»
«Πρέπει να είσαι πολύ σοφός Όθων», πετάχτηκε το 7ο CD, τέσσερα πατώματα κάτω από τη Σίντι.
«Αλίμονο! Όχι και τόσο!» απάντησε ο Όθωνας με τη βαριά φωνή του. «Η μοίρα του καθένα μας είναι να βγούμε από δω μέσα και να πάμε αλλού, να γνωρίσουμε καινούρια πράγματα, να τριφτούμε με τη ζωή! Κι εγώ έχω περάσει ήδη αρκετό καιρό εδώ μέσα!»
«Ποτέ δεν είναι αργά Όθωνα!» πετάχτηκε η Σίντι. «Κάποια μέρα θα σε πάρουν κι εσένα κι ίσως μας πάρουν κι εμάς και πάμε κάπου όλοι μαζί! Μη χάνεις το κουράγιο σου!»
Ο Όθωνας γύρισε και την κοίταξε γλυκά. «Μακάρι να ήταν έτσι τα πράγματα μικρή μου! Εσάς, κάποια μέρα θα έρθει η ώρα σας. Εμένα δεν το βλέπω! Είμαι ένα χοντρό μόνιτορ με οθόνη 15 ιντσών. Κανείς δεν αγοράζει κάτι τέτοιο στις μέρες μας.»
Η Σίντι δεν ήξερε τι να πει. Γύρισε και κοίταξε το Σωτήρη που έκλεινε τα τελευταία φώτα στο μαγαζί. Πάτησε το κουμπί για να κατεβούν οι ηλεκτρικές γρίλιες.
«Καληνύχτα εμπόρευμα!» φώναξε με χαρούμενη φωνή.
«Πρέπει να έχω αρχίσει να τα χάνω!» σκέφτηκε και χαμογέλασε.
«Καληνύχτα Σωτήρη!» απάντησαν οι υπολογιστές, οι οθόνες και τα αναλώσιμα με μια φωνή!

Ανέμελη ζωή...

Tην Παρασκευή πήγα στην Αθήνα. Ήταν εκεί οι φίλοι μου και παλιοί μου συμφοιτητές Γ και Γ. Ο ένας ήρθε για δουλειά, ο άλλος ζει πια εκεί. Κατά μια διαολεμένη σύμπτωση, ήμαστε και οι τρεις χωρίς τις γυναίκες μας. Και πως περιμένατε να περάσουμε το 24ωρο που θα ήμαστε μαζί;
Πήγαμε για καφέ στο Αττικό Άλσος (τρελή θέα, να πάρει λίγο μάτι από Αθήνα ο βόρειος)
Πήγαμε και φάγαμε "κορτσόπιτα" στη Νέα Φιλαδέλφεια (μια τρελή πίτα με γύρο και τυρί λιωμένο)
Γυρίσαμε σπίτι και παίξαμε πρέφα από τις 11 μέχρι τις 6 το πρωί.
Για την ιστορία, το παιχνίδι έληξε ισόπαλο (!).

Πουτάνα φοιτητική ζωή...

Η βίδα

(παιχνίδι με τράπουλα για τέσσερις παίκτες)
Το παρόν αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής στο παιχνίδι για το οποίο έχασα δυο χρόνια από τη σχολή.



(Ενημέρωση 4/8/2010: Αναλυτικοί κανόνες και τρόποι παιξίματος της Βίδας υπάρχουν πλέον στην ελληνική Wikipedia)

Η βίδα είναι ένα παιχνίδι αγοράς-εκτέλεσης με μπάζες, όπως η πρέφα και το μπριτζ. Βασίζεται στους κανόνες του μπουρλότ, παιχνιδιού που συναντάται στη Βόρεια Ελλάδα, με την προσθήκη του γύρου αγοράς. Το ποστ περιλαμβάνει βασικούς κανόνες και συμβουλές για όποιον θέλει να μάθει πως παίζεται η βίδα. Εμπνεύστηκα από το ποστ του zpiderland το οποίο ήταν και ο λόγος που θυμήθηκα τα παλιά, καλά, φοιτητικά χρόνια… Εδώ απλώς προσπάθησα να κάνω μια πιο πλήρη αναφορά στους κανόνες του παιχνιδιού.
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΝ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΜΗΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ! ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΜΥΗΜΕΝΟΥΣ!

Βίδα: Βασικοί Κανόνες

Πρόκειται για upgrade στο παιχνίδι bourlotte (μπουρλότ). Η βίδα παίζεται με 4 άτομα. (2 ομάδες των 2 ατόμων) και χρειάζεται τα 32 "μεγάλα" φύλλα της τράπουλας (7,8,9,10,J,Q,K,A).
Τα φύλλα μοιράζονται όλα, ένα-ένα, οπότε ο κάθε παίχτης πρέπει να έχει στα χέρια του 8 από τα φύλλα της τράπουλας. Από τη στιγμή που τα φύλλα έχουν μοιραστεί ξεκινάει η διαδικασία της αγοράς όπου και αποφασίζεται ποιο χρώμα (♠♣♥♦) θα αποτελεί τα ατού (κόζια). Έπεται η διαδικασία της εκτέλεσης και της καταγραφής των πόντων.

Κανόνες παιξίματος (εκτέλεση):

Ο παίκτης που κάθεται δεξιά του παίκτη που μοίρασε, πετά ένα φύλλο στη μέση του τραπεζιού. Οι υπόλοιποι παίκτες αριστερόστροφα καλούνται να ακολουθήσουν δηλαδή να παίξουν ένα φύλλο ίδιου χρώματος πάνω από το δικό του. Ο παίκτης που έπαιξε το ισχυρότερο φύλλο είναι αυτός που κερδίζει τη μπάζα, δηλαδή παίρνει τα τέσσερα φύλλα και τα τοποθετεί ανάποδα μπροστά του, ως κερδισμένα για την ομάδα του. Επίσης, παίζει το πρώτο φύλλο (όποιο θέλει από τα φύλλα του) ξεκινώντας την επόμενη μπάζα.
Αν κάποιος παίκτης δεν έχει φύλλο χρώματος ίδιου με αυτό που ξεκίνησε, πρέπει να τσακίσει, δηλαδή να παίξει ατού (κόζι). Τα κόζια είναι ισχυρότερα από τα φύλλα των άλλων χρωμάτων. Όταν ο παίχτης παίζει κόζι, είναι υποχρεωμένος να ανέβει, δηλαδή να παίξει ένα κόζι που θα είναι ισχυρότερο από άλλα κόζια (1 έως 3) που πιθανόν έχουν παιχτεί στη συγκεκριμένη μπάζα.

Αν ένας παίχτης δεν έχει ούτε το χρώμα που ξεκίνησε, ούτε κόζι, παίζει ένα οποιοδήποτε άλλο φύλλο χωρίς δυνατότητα να πάρει τη μπάζα.

Ιεραρχία των φύλλων

Ανάλογα με την εξέλιξη της αγοράς αποφασίζεται τα φύλλα τίνος χρώματος θα είναι τα κόζια (ατού).
Στα κόζια η δυναμικότητα, αλλά και οι πόντοι που αντιστοιχούν στα φύλλα έχουν ως εξής:
J (20 πόντοι)
9 (14 πόντοι)
A (11 πόντοι)
10 (10 πόντοι)
K (4 πόντοι)
Q (3 πόντοι)
8 (0 πόντοι)
7 (0 πόντοι)

Στα υπόλοιπα χρώματα:
A (11 πόντοι)
10 (10 πόντοι)
K (4 πόντοι)
Q (3 πόντοι)
J (2 πόντοι)
9 (0 πόντοι)
8 (0 πόντοι)
7 (0 πόντοι)

Προσέξτε πως τα Α,Κ,Q,8,7 έχουν τους ίδιους πόντους και στα κόζια και στα υπόλοιπα χρώματα. Οποιοδήποτε κόζι όμως είναι ισχυρότερο φύλλο από οποιόδήποτε φύλλο άλλου χρώματος. Τα φύλλα 9,8,7 εκτός ατού, που δεν έχουν πόντους, λέγονται και λιμά.

Συμβουλή

Αν δεν έχετε εμπειρία από παιχνίδια με μπάζες (μπουρλότ, πρέφα, μπριτζ) ξεκινήστε παίζοντας μόνο την εκτέλεση, θεωρώντας ατού (πχ) τα καρά. Όταν κατανοήσετε τον τρόπο παιχνιδιού, προχωρήστε στα υπόλοιπα κεφάλαια.

Οι πόντοι

Σε κάθε παιχνίδι το σύνολο των πόντων είναι 162 (152 οι πόντοι των φύλλων και 10 πόντοι για όποια ομάδα πάρει την πατινή, την τελευταία μπάζα). Στους πόντους αυτούς, προστίθεται ο αέρας, οπότε το σύνολο των πόντων θα είναι 162+αέρα.
Αέρα λέμε τις τρίτες, τις τετάρτες, τις πέμπτες (τρία, τέσσερα ή πέντε συνεχόμενα φύλλα ίδιου χρώματος στην σειρά 7,8,9,10,J,Q,K,A), το καρέ (τέσσερις βαλέδες ή εννιάρια ή άσοι ή δεκάρια ή ρηγάδες ή ντάμες) και το μπουρλότ (ρήγας και ντάμα στα κόζια). Πιο συγκεκριμένα οι τρίτες δίνουν 20 πόντους, οι τετάρτες 50, οι πέμπτες 100. Οι πόντοι που δίνουν τα καρέ εξαρτώνται από το φύλλο. Καρέ με βαλέδες (J) δίνει 200 πόντους, καρέ με εννιάρια 150, καρέ με άσσους, 10άρια, ρηγάδες (Κ) και ντάμες (Q) δίνουν 100. Καρέ του 8 και του 7 δεν υπάρχει. Σε κάθε χεριά, αμέσως μετά την αγορά, οι δύο ομάδες συγκρίνουν τον αέρα τους δηλώνοντάς τον (εκτός του μπουρλότ). Η ομάδα του παίκτη που έχει τον ισχυρότερο συνδυασμό ξεκινά το παιχνίδι με τους πόντους που αναλογούν στον αέρα της (βλ.παράδειγμα). Η σειρά ισχύος των συνδυασμών στον αέρα είναι:
4ΧJ = 200 πόντοι
4X9 = 150 πόντοι
4XA = 100 πόντοι
4X10 = 100 πόντοι
4XΚ = 100 πόντοι
4ΧQ = 100 πόντοι
1 Πέμπτη στα κόζια = 100 πόντοι
1 Πέμπτη = 100 πόντοι
1 Τετάρτη στα κόζια = 50 πόντοι
1 Τετάρτη = 50 πόντοι
1 Τρίτη στα κόζια = 20 πόντοι
1 Τρίτη = 20 πόντοι

Σε περίπτωση που οι αντίπαλοι έχουν πχ από μια απλή Τετάρτη, υπερισχύει αυτή με το μεγαλύτερο φύλλο. Πχ η 8♥,9♥,10♥,J♥ («Τετάρτη στο βαλέ») είναι κατώτερη από την J♦,Q♦,K♦,A♦ (Τετάρτη στον άσσο»). Στην περίπτωση που και πάλι οι τετάρτες είναι ίσες, μετράει αυτή που είναι στα ατού.

Παράδειγμα 1: Αν οι δύο παίχτες της ομάδας Α έχουν δύο τρίτες (7,8,9 μπαστούνι & J,Q,K σπαθί) οι οποίες είναι και οι δύο μικρότερες από τη μια τρίτη που έχουν οι παίχτες της ομάδας Β (Q,K,A κούπα), τότε περνάει μόνο η τρίτη της ομάδας Β, δηλαδή η ομάδα Β θα πάρει +20 πόντους.

Παράδειγμα 2: Αν οι δύο παίχτες της ομάδας Α έχουν Τρίτη και Τετάρτη (7,8,9 μπαστούνι & 10,J,Q,K σπαθί) και οι παίχτες της ομάδας Β Τρίτη (Q,K,A κούπα), τότε περνάει ο αέρας της ομάδας Α, δηλαδή η ομάδα Α θα πάρει 50+20=70 πόντους.

Αν οι ανώτεροι συνδυασμοί των αντιπάλων είναι ισάξιοι (πχ δυο τετάρτες στον Κ) δεν μετράει καθόλου αέρας.

Στο τέλος του γύρου της εκτέλεσης κάθε ομάδα μετρά τους πόντους των φύλλων της +10 πόντους για την πατινή. Το άθροισμα πρέπει να είναι 162. Οι πόντοι κάθε ομάδας στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη δεκάδα.

Στην περίπτωση που η ομάδα Α έχει μαζέψει στο τέλος του γύρου πχ 146 πόντους και η ομάδα Β 16 πόντους, τότε η στρογγυλοποίηση θα γίνει υπερ της ομάδας που έχει στις μπάζες της το κόζι J (δηλαδή το ανώτερο ατού στο παιχνίδι). Δηλαδή στο συγκεκριμένο παράδειγμα η ομάδα Α (που έχει τον J στα ατού) θα πάρει 150 πόντους και η Β 10. Το άθροισμα είναι τελικά πάντα 160 (λόγω της στρογγυλοποίησης). Στους πόντους αυτούς προστίθεται ο αέρας και το μπουρλότ (20 πόντοι). Όταν ένας παίχτης έχει Κ & Q στο χρώμα των ατου, τότε τη στιγμή που παίξει το πρώτο από τα δύο φύλλα κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης λέει «μπουρλότ» και η ομάδα του παίρνει 20 πόντους. Οι πόντοι αυτοί δε χάνονται (δεν επηρεάζονται δηλαδή) από τον αέρα που μπορεί να έχει η αντίπαλη ομάδα.

Η αγορά

Τώρα μπορούμε πλέον να περάσουμε στην αγορά:
Έστω ότι έχουμε τους παίχτες Α,Β,Γ,Δ όπου ο Α είναι συμπαίκτης με τον Γ και ο Β με τον Δ. Αν είναι ο Α ο παίχτης που μοίρασε τα φύλλα τότε πρώτος μιλάει ο Β, ο οποίος κάθεται στα αριστερά του Α. Ο Β έχει δικαίωμα να ανοίξει αγορά, δηλαδή να προβλέψει τους πόντους που θα πάρει η ομάδα του αν ατού γίνει κάποιο συγκεκριμένο χρώμα. Αυτό το κάνει δηλώνοντας τους πόντους που προβλέπει να πάρει κατ’ ελάχιστο, καθώς και το χρώμα των ατού που προτείνει. Ο επόμενος παίκτης μπορεί να αυξήσει την αγορά, να πάει πάσο ή να βάλει βίδα (βλ. παρακάτω)

Πχ Δήλωση «90 τα καρά». Αυτό σημαίνει πως αγοράζει καρά στους 90 πόντους. Δηλαδή στοιχηματίζει πως η ομάδα του θα βγάλει την αγορά, δηλαδή θα συγκεντρώσει τουλάχιστο 90 πόντους αν παίξουνε με ατού τα καρά. Για την ακρίβεια, πρέπει να βγάλουνε τουλάχιστο 90 πόντους έχοντας προσθέσει και τον αέρα τους ή και πιθανό μπουρλότ, αλλά πρέπει και να έχουν βγάλει περισσότερους πόντους από τους αντιπάλους. Αν δεν καταφέρει να συγκεντρώσει τουλάχιστο 90 πόντους, τότε η αγορά μπαίνει μέσα, δηλαδή η ομάδα του δεν παίρνει πόντους και οι αντίπαλοι παίρνουν όλους τους πόντους (βλ. βαθμολογία)
Σημαντικό: πρώτα βλέπουμε αν οι πόντοι που μάζεψαν οι αγοραστές φτάνουν για να βγει η αγορά, και μετά γίνεται η στρογγυλοποίηση!

Το ελάχιστο άνοιγμα είναι 80 και από εκεί και πέρα οι δηλώσεις των παικτών πρέπει να είναι μεγαλύτερες από τις προηγούμενες, πολλαπλάσιο του 10, ενώ δεν υπάρχει καμία δέσμευση για το χρώμα.

Στο προηγούμενο παράδειγμα όπου ο Β άνοιξε 90 τα καρά, ο Γ μπορεί να αυξήσει την αγορά (πχ «100 οι κούπες») ή να πάει πάσο. Το πάσο δεν είναι δεσμευτικό, δηλαδή στον επόμενο γύρο (αν υπάρξει) μπορεί ο παίκτης να ανεβάσει την αγορά. Αν ακουστούν τρία συνεχόμενα πάσο όμως, η αγορά κατοχυρώνεται στον τελευταίο πλειοδότη.

Παράδειγμα αγοράς: Β πάσο
Γ 90 τα μπαστούνια
Δ 110 τα καρά
Α πάσο
Β 120 οι κούπες
Γ 130 τα μπαστούνια
Δ 140 οι κούπες
Α πάσο
Β πάσο
Γ πάσο
Η αγορά έκλεισε στους 140 πόντους με κόζια τις κούπες για τους Β-Δ.

Η βίδα

Στην τελευταία αγορά που έχει ακουστεί οι αντίπαλοι μπορούν να διακόψουν την διαδικασία της αγοράς, βάζοντας βίδα. Στο προηγούμενο παράδειγμα, ο Δ μετά την δήλωση τού Γ: «90 τα μπαστούνια» μπορεί να πει βίδα. Αυτό σημαίνει πως διπλασιάζονται οι πόντοι για τους οποίους παίζουν οι παίκτες και ξεκινά άμεσα η εκτέλεση. Πριν την εκτέλεση μπορεί η ομάδα που κάνει την αγορά (Α-Γ) να δηλώσει κόντρα βίδα, δηλαδή να τετραπλασιάσει τους πόντους που θα πάρει στην περίπτωση που βγάλει την αγορά «90 τα μπαστούνια». Μπορεί να μπει Τρίτη και τέταρτη βίδα εναλλάξ από τις ομάδες, διπλασιάζοντας κάθε φορά το στοίχημα.

Η βαθμολογία

Σε περίπτωση που οι αγοραστές βγάλουν την αγορά, παίρνουν τους πόντους που δήλωσαν κατά την αγορά, τους πόντους που έβγαλαν κατά την εκτέλεση και τον αέρα τους. Οι αντίπαλοι παίρνουν τους πόντους που έβγαλαν κατά την εκτέλεση και τον αέρα τους.
Σε περίπτωση που οι αγοραστές δεν βγάλουν την αγορά (μπούνε μέσα) δεν παίρνουν κανένα πόντο. Οι αντίπαλοι παίρνουν τους πόντους που δηλώθηκαν κατά την αγορά, όλους τους πόντους της εκτέλεσης (160) και όλο τον αέρα που πιθανόν δηλώθηκε στο παιχνίδι.
Σε περίπτωση βίδας, οι αγοραστές (αν βγάλουν την αγορά) ή οι αντίπαλοί τους (αν οι αγοραστές μπουν μέσα) παίρνουν: τους πόντους που δήλωσαν κατά την αγορά πολλαπλασιασμένους επί 2 (για κόντρα βίδα επί 4, για τρίτη βίδα επί 6, για τέταρτη βίδα επί 8), όλους τους πόντους της εκτέλεσης (160) και τον αέρα που δηλώθηκε στο παιχνίδι. Οι αντίπαλοι δεν παίρνουν τίποτε.
Όποια ομάδα ξεπεράσει τους 3550 πόντους παίρνει μια νίκη. Το παιχνίδι συνήθως παίζεται στις 2 νίκες.

Στρατηγική

Στη βίδα (όπως και στο μπριτζ) υπάρχουν κάποιοι άγραφοι κανόνες (σύστημα) ανοίγματος αγορών, ώστε μέσα από την διαδικασία της αγοράς να μπορούν να συνεννοούνται οι συμπαίκτες και να φτάνουν στη καλύτερη αγορά.

Μια γενική αρχή είναι πως όσο πιο χαμηλά μείνει μια αγορά, τόσο πιο εύκολα βγαίνει. Αν δηλαδή έχετε μια αγορά στα 100 (δηλαδή ποιότητα φύλλων εσάς και του συμπαίκτη σας που μπορούν να συγκεντρώσουν 100 πόντους) και 50 πόντους αέρα, τότε κατά την διάρκεια της αγοράς μπορείτε να φτάσετε μέχρι τους 150 πόντους. Αν όμως οι αντίπαλοί σας σταματήσουν στους 110 πόντους μπορείτε να πάρετε την αγορά πλειοδοτώντας στους 120 πόντους.

Ξεκινώντας το παιχνίδι παρατηρείστε το φύλλο σας.
Αν σε κάποιο χρώμα (πχ καρά) έχετε τουλάχιστο τριφυλλία (τρία φύλλα) με J ή 9 και έναν τουλάχιστο εξώφυλλο (δηλ. σε χρώμα εκτός του προηγούμενου) άσο, ανοίγετε μονή αγορά στο πρώτο χρώμα. Δηλαδή δηλώνετε «80 τα καρά» αν είστε ο πρώτος που ανοίγει αγορά ή προσθέτετε 10 πόντους στην τρέχουσα αγορά. Αν δηλαδή ο πρώτος παίκτης άνοιξε «90 τα μπαστούνια» εσείς πρέπει να ανεβείτε 10 πόντους δηλώνοντας «100 τα καρά». Αμέσως ο συμπαίκτης σας καταλαβαίνει πως έχετε τουλάχιστο τριφυλλία στα καρά με ένα από τα δύο μεγάλα ατού και έναν εξώφυλλο άσο (τον μπαστούνι, ή τον κούπα, ή τον τριφύλλι). Αυτές είναι οι ελάχιστες απαιτήσεις για να ανοίξετε αγορά και είναι η πιο συνηθισμένη περίπτωση.

Ο συμπαίκτης σας τώρα, πρέπει αν έχει τουλάχιστο δύο ατού, εκ των οποίων το ένα ο J ή το 9 που σας λείπει, να ανεβάσει την προσφορά σας κατά 10. Αν εκτός αυτών έχει και εξώφυλλους άσσους, προσθέτει και 10 πόντους για καθένα. Πχ για [9,10,Κ♦, Α,10,Q♠, K,7♣, 9,7♥] o συμπαίκτης σας σας δίνει 20 πόντους (αυξάνει 20 πόντους την τελευταία προσφορά). Αν η αγορά είχε μείνει στο «100 τα καρά», τώρα δηλώνει «120 τα καρά». Αν ο τρίτος παίκτης είχε ανεβάσει σε «110 τα μπαστούνια», τώρα πρέπει να πει «130 τα καρά».

Αν έχετε τουλάχιστο τριφυλλία (τρία φύλλα) με J ΚΑΙ 9 (τα δύο μεγαλύτερα ατού) και έναν τουλάχιστο εξώφυλλο (δηλ. σε χρώμα εκτός των ατού) άσο, ανοίγετε ζυγή αγορά. Δηλαδή δηλώνετε «90 τα καρά» αν είστε ο πρώτος που ανοίγει αγορά ή προσθέτετε 20 πόντους στην τρέχουσα αγορά. Αν δηλαδή ο πρώτος παίκτης άνοιξε «90 τα μπαστούνια» εσείς πρέπει να ανεβείτε 20 πόντους δηλώνοντας «110 τα καρά».

Γενικά οι κανόνες για τις δηλώσεις του ανοίγοντος φαίνονται στον Πίνακα 1. Οι απαντήσεις του συμπαίκτη -1η και 2η – φαίνονται στον Πίνακα 2.


ΠΙΝΑΚΑΣ 1: ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΝΟΙΓΟΝΤΟΣ

ΑΤΟΥ ΕΞΩΦΥΛΛΟΙ ΑΣΣΟΙ ΑΝΟΙΓΜΑ
3+ με J ή 9 1+ +10
3+ με J και 9 1+ +20
3+ με J και 9 και Α 1+ +30

ΠΙΝΑΚΑΣ 2: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ

ΑΤΟΥ ΕΞΩΦΥΛΛΟΙ ΑΣΣΟΙ 1η ΑΠΑΝΤΗΣΗ 2η ΑΠΑΝΤΗΣΗ
1+ χωρίς J ή 9 0 πάσο πάσο
1+ χωρίς J ή 9 1 πάσο +10
1+ χωρίς J ή 9 2 πάσο +20
2+ με J ή 9 0 +10 πάσο
2+ με J ή 9 1 +20 πάσο
2+ με J ή 9 2 +30 πάσο

Θα παρατηρήσετε πως δεν έχω συμπεριλάβει πολλές εκδοχές, όπως το:
«απαντώ αλλά δεν έχω J ή 9. Έχω όμως 4 ατού και 2 εξώφυλλους άσσους. Δεν είναι κρίμα να πω πάσο ρισκάροντας να χάσουμε την αγορά;».
Φυσικά και είναι κρίμα. Αν η αγορά είναι προς το παρόν σε εσάς, πείτε πάσο και θα έχετε την ευκαιρία να ξαναμιλήσετε αν χρειαστεί. Αν όχι, δώστε στον ανοίγοντα 10 πόντους, ίσα-ίσα για να μην παραπλανηθεί πολύ και να μην χάσετε την αγορά.

Βέβαια έχει σημασία και αν παίζετε πρώτος εσείς ή ο συμπαίκτης σας, σε ποιο ύψος βρίσκεται η αγορά κλπ. Υπάρχουν πολλοί οι παράγοντες και είναι πολύ ωραίο, πέρα από τα βασικά των πινάκων, να δημιουργήσετε ένα δικό σας στυλ παιχνιδιού.

Όλες οι υπόλοιπες περιπτώσεις λοιπόν μένουν να τις ανακαλύψετε. Θυμάμαι μετά από μαραθωνίους βίδας, ατελείωτες συζητήσεις με τους φίλους μου για θεωρητικές καταστάσεις που μπορεί να προκύψουν.

Παίζετε ζάρια κ. Φάουστ;

Αν έχετε διαβάσει το Φάουστ του Γκαίτε, έχετε καταλάβει τις προεκτάσεις του κειμένου, έχετε διαβάσει σπίτι σας το κείμενο του Καρτελιά και έχετε συζητήσει με τον σκηνοθέτη, τότε θα καταλάβετε και πέντε πράματα από την παράσταση. Κρίμα για τις καλές ερμηνείες. Ιδιαίτερη μνεία στην μαγευτική χορευτική αφήγηση του Μεφίστο ως αερικό.

Στο θέατρο Άλεκτον, στον Κεραμεικό.

Φιλoι και bloggers

Υπάρχουν εδώ μέσα (εννοώ μέσα στην οθόνη, στο δίκτυο) πολλοί φίλοι bloggers, ή για να το πω καλύτερα, bloggers αδελφές ψυχές. Bloggers όπως η elee, η milisrou, ο κρέαλχος, που τους διαβάζω και νιώθω όπως όταν πίνω καφέ με φίλους. Που συζητάμε ατελείωτα με οποιοδήποτε θέμα. Από το «μου φάγανε το γκόμενο σε συναυλία της Έφης Θώδη» μέχρι το «πώς να κάνει πίσω ο Μπους με τόσο στρατό στο Ιράκ». Δηλαδή από άκρως ενδιαφέροντα (βλ. συναυλία Έφης Θώδη) μέχρι εμετικώς ανιαρά (βλ. Μπους). Καμμιά φορά τα θέματα μπερδεύονται (όπως το «πως θα μπορούσε να κάνει συναυλία ο Μπους με τη Θώδη;» ή «τι πιθανότητες υπάρχουν να σου φάνε το γκόμενο σιίτες μοναχοί στο Ιράκ;») αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας. Το θέμα είναι πως φαντάζομαι φανταστικούς καφέδες με τους φανταστικούς φίλους μου bloggers όπου περνάμε όλοι φανταστικά.

Από το Carrie Vs Bridget

Όμως τι πιθανότητα υπάρχει να γινόταν αυτό αν όντως γνωριζόμασταν; Αρκεί η πνευματική γειτονία με κάποιον για να περάσεις καλά μαζί του υπό ΚΣ (κανονικές συνθήκες – χημεία Β’ Λυκείου) σε ένα πραγματικό καφέ; Μήπως η elee έχει κόλλημα να πάμε σε κείνο το συγκεκριμένο καφέ στην Κυψέλη που πηγαίνει από το γυμνάσιο; Μήπως η milisrou έχει μεγάλη ευφράδεια γραπτώς αλλά ηχτικώς δεν το ανοίγει το ρημάδι να πει μια λέξη; Μήπως ο Κρέαλχος θέλει να πάμε στην ΑΕΚ όρθιοι με τους φανατικούς κι εγώ ξαναθυμηθώ την πλατυποδία μου; Μήπως, τέλος, όλοι σκεφτούν «καλό παιδί ο civil – τώρα πια δεν του έχει μείνει τίποτε ψυχολογικό απ’ την τερατογέννεση»;

Ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που οδηγούν σε μια καλή –να μην το πω φιλία- όχι να το πω- να το πω πνευματική σχέση; Μήπως τελικά κρίνουμε τους άλλους από την πρώτη στιγμή με τον τρόπο που θα μας πλησιάσουν, θα μας απλώσουν το χέρι, θα μας χαμογελάσουν; Με τον τρόπο που κινούνται, που μιλούν, που σε εξερευνούνε; Ή και με πρακτικά πράγματα όπως αν σε τρελάνουν στην τράκα ή σε στήσουν μισή ώρα στο ραντεβού; Ή έχει σημασία μόνο το τι πιστεύουμε, πόσο αληθινοί είμαστε και πως το λέμε; (πράγματα που σε γενικές γραμμές φαίνονται και σε ένα προσωπικό blog)

TOP-5 παιγνιόχαρτων

Έχω μεγάλη εμπειρία στα παιχνίδια με τράπουλα. Ας μην ξεχνάμε πως αποφοίτησα από την μεγάλη (των παιγνιοχάρτων) σχολή της Θεσσαλονίκης. Μετά από μερόνυχτα λοιπόν πάνω στην πράσινη τσόχα (ή το σχεδιαστήριο, που όταν έμαθα Autocad το χρησιμοποιούσαμε για μπιρίμπα) κατέληξα στα 5 Best of the Best παιχνίδια:

Πρέφα
Ο βασιλιάς. Αριστοργηματικό παιχνίδι για τρία άτομα. Απαραίτητο για απόφοιτους του Πολυτεχνείου. (ίσως το μόνο πράγμα που ενώνει πολύ παλιές, παλιές και νέες γενιές μηχανικών!) Η εξέλιξή του με τέσσερα άτομα σε ζευγάρια, είναι το μπριτζ.

Ουίστ
Της ίδιας οικογένειας με την πρέφα. Η παραλλαγή που παίζαμε ως φοιτητές είχε το πλεονέκτημα πως δεν σε περιόριζε σε αριθμό ατόμων. Το σύνολο των παραλλαγών της ανέρχεται σε διψήφιο αριθμό.



Μπιρίμπα
Η εξέλιξη του κουμκαν και του Θανάση της δεκαετίας του ΄80. Ουσιαστικά είναι το πινάκλ αλλά με τέσσερα άτομα σε ζευγάρια. Το Νο 1 παιχνίδι σε δημοτικότητα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Και αυτό με άπειρες παραλλαγές από τόπο σε τόπο (ατού, περιορισμοί, χιλιάρες κλπ)
Βίδα
Η εξέλιξη του μπουρλότ. Για όσους δεν ξέρουν, το μπουρλότ είναι ευρύτατα διαδεδομένο στην Μακεδονία. Στη βίδα προστίθεται το στοιχείο της «αγοράς» (όπως στο μπριτζ. Το πλεονέκτημα από το μπριτζ είναι πως κατά την «εκτέλεση» (μετά την αγορά) παίζουν και οι τέσσερις πάικτες.
Είναι το παιχνίδι για το οποίο έχασα ένα χρόνο απ’ τη ζωή μου (κι απ’ τη σχολή μου). Πληρώνουν οι γονείς… Κι όμως! Δεν το μετάνιωσα ποτέ!
Κατά τη γνώμη μου, το καλύτερο παιχνίδι ever. Θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία!
Δηλωτή
Το παιχνίδι των παππούδων μου. Τέσσερις παίκτες σε ζευγάρια. Το πιο κλασσικό παιχνίδι στα καφενεία της Ηπείρου. Δημιουργεί έντονο σασπένς από την παράλληλη προσπάθεια των παικτών να μαζέψουν φύλλα και πόντους, αλλά ταυτόχρονα να κάνουν και «ξερή». Η ξερή συμβαίνει όταν με ένα φύλλο μαζεύεις όλα τα φύλλα του τραπεζιού. Δίνει 10 πόντους (όσους περίπου όλα τα υπόλοιπα φύλλα μαζί) και πανηγυρίζεται όπως τα γκολ σε ντέρμπι…

Ακολουθούν 66, πόκερ, κούπες, ραμμί, πινάκλ, αγωνία…