τι έχω ψηφίσει στη Eurovision

update 2014: Ξεχασμένα ποστ που έπρεπε να αναρτηθούν 2 χρόνια πριν!

Με την ευκαιρία της επιλογής ενός καλού σκυλοπόπ τραγουδιού για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στο μακρινό Μπακού, θυμήθηκα τις λίγες εκείνες φορές που πλήρωσα 1€+ΦΠΑ (18% τότε) για να ψηφίσω το αγαπημένο μου τραγούδι. Μερικά πολύ όμορφα αλλά και παντελώς άγνωστα τραγούδια...

Μπακού, Αζερμπαϊτζάν

Ξεκινάω από το μακρινό και υπέροχο 2006 στην Αθήνα, όταν η Άννα Βίσση έπαιρνε τα σκήπτρα από την υπέρλαμπρη Έλενα Παπαρίζου και οι απανταχού ευρωπαίοι φώναζαν "Αλληλούια". Μόνο ένας μικρός γαλάτης αντιστεκόταν και ψήφιζε από ένα σκοτεινό (η αδερφή μου δεν είχε βάλει λάμπες) ισόγειο στα Γιάννενα την μικρή αλλά πανέμορφη Ιρλανδία: Brian Kennedy και "Every song is a cry for love"...

10ο στην τελική κατάταξη, αλλά προς υποστήριξή μου, προσέξτε την πάσα του άγγλου σχολιαστή του ΒΒC για το τραγούδι: "and I think the best irish entry for ages...". That makes two of us.

Για τους πολύ ψαγμένους δείτε την καταπληκτική κάντρι πρόταση της (ισόβαθμης στην 23η και τελευταία θέση) Γερμανίας, "No, no, never" με τους Texas Lightening. Κλάψτε ελεύθερα με τα σχόλια του παρουσιαστή "Greece after the success of the Olympic Games... confident people now...".



Την επόμενη χρονιά, 2007, από το παγωμένο Ελσίνκι έως το έρημο διαμέρισμα της Χαλκίδας (η Λένα δεν μου έκανε παρέα!) ένα τραγούδι μου πήρε την καρδιά, το ίδιο που πήρε και της υπόλοιπης Ευρώπης: Marija Serifovic και Molitva...

Άξιζε βεβαίως και το υπέροχο γαλλικό ''L'ámour À La Française'' των Fatals Picards... 

Βελιγράδι 2008 και η Καλομοίρα κάνει μια καταπληκτική εμφάνιση που θα αρκούσε να τη βγάλει πρώτη αν 20 χρόνια νωρίτερα ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ δεν είχε επινοήσει τα αμφιλεγόμενα "Περεστρόικα" και "Γκλάσνοστ". Εγώ δεν εντυπωσιάζομαι από τίποτε -c'est à dire δεν ψηφίζω τίποτε- και ο τίτλος πηγαίνει μάλλον δίκαια στον Dima Bilan που το πίστευε...

Στην κρύα Μόσχα του 2009 ο Σάκης βγάζει αρκετά ρούχα ώστε να θεωρηθεί ηρωικός και να με κάνει να νιώσω μέσα μου την παλόμενη ελληνική ψυχή μέσα σε ένα μικρό δωμάτιο ξενοδοχείου στη βροχερή Μονμάρτρη... Τη μόνη φορά που βρέθηκα να βλέπω Eurovision στο εξωτερικό εξεπλήρωσα το θλιβερό χρέος του να ψηφίζεις τη χώρα σου...

Το 2010 η μικρή Φοίβη δονείται μέσα στον αμνιακό σάκο της υπό τους ρυθμούς του αγαπημένου μου "Satelite" της -συνονόματης της μαμάς της- Lena. Ήταν η πρώτη φορά που ήξερα το νικητή ένα μήνα νωρίτερα, μόλις δηλαδή πρωτάκουσα το τραγούδι...

2011 και είναι η πρώτη φορά που εκτός του εκπληκτικού ιταλικού τραγουδιού του Raphael Gualazzi, "Follia d' amore" (για μένα μέσα στο καλύτερο ΤΟΡ5 ever), ψηφίζω κι ένα δεύτερο τραγούδι, το οποίο όμως δεν έρχεται δεύτερο όπως το πρώτο, αλλά τελευταίο (μπερδευτήκατε; δείτε και τα δύο!).

Tελευταία θέση για τη γλυκιά Anna Rossineli και το ακόμη πιο γλυκό τραγούδι της, "Ιn love for a while"...

Και το 2012; Who knows?
Καλή επιτυχία Ελλάδα!

Διπλωματία, εθνογραφία και (ολίγη) από Eurovision

Συνεχίζω με το αγαπημένο μου θέμα, τον λόγο δηλαδή που υπάρχουν τα διάσημα "μπλοκ" στην Eurovision. Μπλοκ που επηρεάζουν την τελική βαθμολογία δίνοντας ένα καλό πλεονέκτημα εξ αρχής σε κάποιες χώρες.

Διάσημα μπλοκ κρατών είναι

• το σκανδιναυικό με Σουηδία, Δανία, Φιλλανδία και Νορβηγία να αλληλοψηφίζονται
• το γιουγκοσλαβικό με Βοσνία, Κροατία, Σλοβενία, Μαυροβούνιο, ΠΓΔΜ και Σερβία (και σε λίγο και Κόσοβο)


• το σοβιετικό με 10 χώρες


• το διάσημο ελληνοκυπριακό


• το φημολογούμενο βαλκανικό με Ελλάδα, Αλβανία, Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία να ψηφίζουν (κυρίως) Ελλάδα

Η γνώμη μου (και λόγος ύπαρξης αυτής της δημοσίευσης) είναι πως οι γείτονες δεν αλληλοψηφίζονται επειδή αγαπιούνται παράφορα (δυστυχώς), αλλά επειδή υπάρχουν μειονότητες με διαφορετική εθνική συνείδηση που ψηφίζουν το τραγούδι τους. πχ Σέρβοι στη Βοσνία, έλληνες και τούρκοι στη Γερμανία, αλβανοί στην Ελλάδα, ρώσοι στην Εσθονία κλπ

Αν σκεφτούμε πως το σύνολο των διαγωνιζόμενων στον τελικό ήταν 24 χώρες, βλέπουμε πως σε κάθε χώρα αναλογεί περίπου ένα 4% των ψήφων. Οι ψήφοι σε ένα τόσο υποκειμενικό θέμα όπως "το πιο ωραίο τραγούδι" έχουν πολύ μεγάλη διασπορά με αποτέλεσμα να χρειάζεσαι ένα 10% των συνολικών ψήφων για να πάρεις την πρωτιά (δηλαδή το 12άρι). Για να πειστείται για το μέγεθος της διασποράς των ψήφων, απλά ρωτήστε συγγενείς και φίλους τι ψήφισαν: η δικιά μου μικρή δημοσκόπηση έδειξε Αρμενία 2, Ισπανία 1, Γαλλία 1, Βρετανία 1, Αλβανία 1, Σουηδία 1, Νορβηγία 1

Το αποτέλεσμα είναι οι συγκεντρωμένοι ψήφοι των αλβανών στην ελλάδα (3%;) να έχουν πολύ μεγάλη σημασία στο τελικό αποτέλεσμα. Αν σκεφτείται πως κάποιος που ψηφίζει τη χώρα του έχει ένα λόγο παραπάνω να ψηφίσει πάνω από μία φορά (αντίθετα με κάποιον που ψηφίζει το τραγούδι που του αρέσει) τότε οι βαθμολογίες των βαλκανικών χωρών αρχίζουν να έχουν νόημα: μεγάλη βαθμολογία κάθε χρόνο από την Ελλάδα στην Αλβανία, μεγάλη βαθμολογία στην Ελλάδα από τους φοιτητές μας στη Βουλγαρία, την Ρουμανία, αλλά και την Βρετανία. Σημειώστε πως εκεί σαν ποσοστό επί των κατοίκων οι έλληνες ίσως είναι λίγοι, αλλά σαν ποσοστό επί των νέων ανθρώπων (που κυρίως ασχολούνται με τον διαγωνισμό) είναι πολύ σημαντικό.

Στο λεγόμενο "γιουγκοσλαβικό μπλοκ" τα ποσοστό των σέρβων στις παλιές τους επαρχίες είναι αρκετά σημαντικά ώστε να τους εξασφαλίσουν φέτος 10άρι από τους (μισητούς) Κροάτες και την ΠΓΔΜ και 12άρι από Μαυροβούνιο, Σλοβενία, Βοσνία. Οι σκοπιανοί που με το 1/3 του πληθυσμού να είναι αλβανοί προτίμησε να δώσει το 12άρι στην Αλβανία. Όλα αρχίζουν και φαίνονται λογικά...

Το πιο ενδιαφέρον μπλοκ όμως είναι των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών.
Οι βαλτικές χώρες μισούν τους Ρώσους οι οποίοι κατά την διάρκεια της ΕΣΣΔ, προσπάθησαν να εποικήσουν τα εδάφη τους. Απότέλεσμα είναι το ποσοστό των ρώσων στην Εσθονία, την Λετονία και την Λιθουανία να φτάνει το 26%, 27% και 5% αντίστοιχα. Με τέτοια διαφορά, δεν ήταν περίεργοι οι βαθμοί που έδωσαν οι βαλτικές στη Ρωσία: 12, 12 και 12.

Νοτιότερα, οι Λευκορώσοι με 11% ρώσους υπήκοους και 3% ουκρανούς, έδωσαν το 12άρι στη Ρωσία και το 10άρι στην Ουκρανία.

Πιο κάτω οι Μολδαβοί με βασικές μειονότητες τους ρώσους και τους ουκρανούς επίσης, έδωσαν 10 στη Ρωσία και 7 στην Ουκρανία. Γιατί οι Μολδαβοί είναι συγγενείς με τους Ρουμάνους. Το 12άρι στη Ρουμανία λοιπόν (το ένα εκ των 2 που πήρε η Ρουμανία στα τελικά).

Πάμε κατά τον Καύκασο και ξεκινάμε από την Γεωργία. Εδώ μεγαλύτερες μειονότητες είναι οι αρμένιοι και οι αζέροι στα σύνορα. Οι ρώσοι είναι στο 1,5%. Τα φετινά αποτελέσματα: Αρμενία 12, Ρωσία 8, Αζερμπαϊτζάν 7

Ακόμη πιο νότια, στην Αρμενία, υπάρχει μια μικρή μόνο μειονότητα ρώσων. Προφανώς σε συνδιασμό με το καλό τραγούδι, το 12άρι πήγε στη Ρωσία. Παλαιότερα υπήρχε και σημαντική μειονότητα αζέρων οι οποίοι όμως έφυγαν και ανταλάχτηκαν με τους αρμένιους του Αζερμπαϊτζάν μετά τον πόλεμο του Ναγκόρνο - Καραμπάχ τη δεκαετία του '90. Η Αρμενία δεν έδωσε πόντο στο (γειτονικό μεν, μισητό δε) Αζερμπαϊτζάν. Το Αζερμπαϊτζάν δεν έδωσε πόντο στη (γειτονική μεν, μισητή δε) Αρμενία.

Το Αζερμπαϊτζάν έδωσε το 12άρι στην φυλετικά συγγενή Τουρκία αλλά οι εκεί επικρατούσες συνθήκες ψηφοφορίας σε συνδιασμό με το ότι οι αζέροι ψήφιζαν πρώτη φορά σε eurovision κάνει την κατάσταση να ξεφεύγει από τα όρια της στατιστικής επεξεργασίας. Πάντως και οι ρώσοι πήραν ένα 8άρι (τρίτοι).

Την επόμενη φορά που θα στοιχηματίσετε λοιπόν για τον νικητή της eurovision, ακούστε τα τραγούδια και μετά συνυπολογίστε τις παραπάνω σταθερές. Η ποιότητα των τραγουδιών παραμένει σημαντικό στοιχείο για όλους.

Τα στοιχεία των μειονοτήτων πάρθηκαν από την Wikipedia. Θα χαρώ κάποιος να με διορθώσει ή να σχολιάσει σχετικά με αυτά.