Τετάρτη, Οκτωβρίου 01, 2008

Λευτεριά στα πεζοδρόμια!

Αναρωτιόμουν ποια είναι η μεγαλύτερη διαφορά του να βρίσκεσαι σε μια οποιαδήποτε (το οποιαδήποτε είναι κυριολεκτικό, πράγμα που με κάνει να θέλω να βάλω τα κλάματα) ευρωπαϊκή πόλη και σε μια ελληνική (ας πούμε την Χαλκίδα).

Η βασικότερη, η πιο χτυπητή διαφορά είναι τα μεγάλα και ελεύθερα πεζοδρόμια (όχι της Χαλκίδας - της ευρωπαϊκής)! Παλιά κοροϊδεύαμε τους έλληνες που περπατούν στο δρόμο αντί να ανέβουν στο πεζοδρόμιο. Τώρα πια συνειδητοποίησα ότι δεν φταίμε (φυσικά) ως λαός. Όταν δεν έχεις πρόσβαση να ανέβεις σε ένα πεζοδρόμιο ενός μέτρου (max) επειδή στην κλείνουν μηχανάκια και αυτοκίνητα, όταν ακόμα κι αν ανέβεις ξέρεις πως μετά από 20 μέτρα πρέπει να βρεις διέξοδο να ξανακατέβεις διότι σε εμποδίζει
- ο στύλος της ΔΕΗ
- το παρκαρισμένο πάνω στο πεζοδρόμιο μηχανάκι
- το παρκαρισμένο πάνω στο πεζοδρόμιο αυτοκίνητο
- οι καρέκλες από το τσιπουράδικο-καφέ-μπαρ-εστιατόριο
- ο στύλος της πινακίδας του διπλανού εμπορικού
- το περίπτερο με τα (παράνομα) προάστειά του (ψυγεία κλπ)
- το παλιό σπίτι που έτσι είχε κατασκευαστεί πριν από 150 χρόνια (μέσα στο δρόμο!)
- η νέα πολυκατοικία που ναι μεν άφησε 4 μέτρα πεζοδρόμιο μπροστά της, αλλά ο αρχιτέκτων έκρινε σκόπιμο να κλείσει μια τόσο μεγάλη επιφάνεια με κάθετα στο δρόμο χτιστά κηπάκια ώστε να μη μπορεί να περάσει κανείς
- οι ζαρντινιέρες που έχει τοποθετήσει κάθετα στο δρόμο μπροστά του το φαστφούντ (για να περιχαρακώσει την περιοχή του!)
- τα εμπορεύματα του χ, ψ κι ωμέγα

Φωτό απ'την Καρδίτσα

Για όλα τα παραπάνω (που συμβαίνουν σε όλη την Ελλάδα) έμπνευσή μου υπήρξε η Λεωφόρος Χαϊνά στη Χαλκίδα. Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν κάθε στιγμή σε αυτόν τον (πλατύ κατά τα άλλα) δρόμο. Και ίσως αρχίσω να ανεβάζω και φωτογραφίες για να καταλάβετε τι εννοώ.

Για όλα τα παραπάνω κυρήσσω σήμερα, 1η Οκτωβρίου 2008, την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των πεζοδρομίων! Εμπρός χριστιανοί! Ο Θεός εν τω αγώνα μας βοηθός!

7 σχόλια:

mitsaras είπε...

Δυστυχώς, η κατάσταση είναι αυτή ακριβώς. Όταν πρωτοπήγα στη Σκωτία, ένα από τα πράγματα που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ήταν ο αριθμός των ανθρώπων που κυκλοφορούσαν στους δρόμους με αναπηρικά καροτσάκια και μάλιστα χωρίς συνοδούς. Αρχικά αναρωτήθηκα βλακωδώς γιατί στη Σκωτία να υπάρχουν τόσοι περισσότεροι άνθρωποι που χρειάζονται τα καροτσάκια. Γυρνώντας στην Ελλάδα και παρατηρώντας για πρώτη φορά συνειδητά την κατάσταση των πεζοδρομίων, κατάλαβα πόσο αφελής ήμουν. Δεν είναι ο αριθμός αυτών των ανθρώπων μικρότερος - είναι η αδυναμία τους να κινηθούν αυτοδύναμα μέσα στην πόλη που τους κρατάει κλεισμένους στα σπίτια τους.

Σοφία είπε...

Έχεις απόλυτο δίκιο! Και δεν είναι μόνο οι πεζοί που δυσκολεύονται, αλλά και αυτοί που έχουν μικρά παιδιά σε καροτσάκια, αυτοί που έχουν μικρά παιδιά γενικώς, αυτοί που είναι μεγάλοι στην ηλικία και φυσικά όσοι κυκλοφορούν με αναπηρικά καροτσάκια.

Γκρινιάρης είπε...

Πολύ σωστά τα λες! Λευτεριά στα πεζοδρόμια!

bettyblue είπε...

Μόνο η Χαϊνά;

Όταν κυκλοφορώ (πεζή αλλά και με αυτοκίνητο) στη Χαλκίδα, θυμάμαι συχνά την ταινία με το Μάικλ Ντάγκλας-τυπικό αστοανθρωπάκι που πήρε το ούζι και θέριζε τους πάντες στο δρόμο. Γιατί άραγε;

P.S. "Χριστιανοί"; Losing my religion...

evi ole! είπε...

Και δεν ειναι μόνο στη Χαλκίδα! Για περπάτα στη Θεσσαλονίκη στην Αγίου Δημητρίου με τα αυτοκίνητα πάνω στα τεράστια (για τους πεζούς???)πεζοδρόμια και μάλιστα κόντρα παρκαρισμένα!Καμία ελπίδα. Πας από το δρόμο, διαγράφοντας μια συνεχή πορεία ζιγκ ζαγκ προσπαθώντας να αποφύγεις α)τα διερχόμενα με σχετικά μεγάλη ταχύτητα οχήματα και τους κώλους - μούρες των παρκαρισμένων που λιγάκι εξέχουν του πεζοδρομίου. (Σορρυ γκάιζ, την άλλη φορά θα τα κάνουμε λίγο μεγαλύτερα)Και αναρωτιέμαι...γιατί ο δήμος έκανε τόσο μεγάλα πεζοδρόμια? Για τους πεζούς...? Μπα.... Για να δούμε...λέτε να σκοτωθεί κανένας εκεί από τα διερχόμενα?

MyBallsAreMoving είπε...

www.streetpanthers.gr

themanwhosoldtheworld είπε...

Χαλκίδα - Πόλη για τολμηρούς πεζούς...

http://www.eviaportal.gr/photostory.asp?ID=4352

http://www.eviaportal.gr/videoplayer.asp?ID=61