Τρίτη, Οκτωβρίου 25, 2011

Κοπλιμέντο

Το καλύτερο κοπλιμέντο που μου έχουν κάνει ποτέ:

Είμαι στο μαγαζί της Μάρης, πλάτη στην πόρτα και σιγοτραγουδώ στη μικρή μου Φοίβη το "Έλα πάρε μου τη λύπη" του Χατζιδάκη. Μετά από λίγο γυρίζω προς την πόρτα όπου στέκεται μια κυρία έκπληκτη και με ρωτάει:


Εσείς τραγουδούσατε; Νόμιζα πως ήταν το ραδιόφωνο!!!

Κυριακή, Απριλίου 03, 2011

Κρίσεις

"Όσοι από εμάς ζήσαμε στα χρόνια της Μεγάλης Ύφεσης (σ.σ. δεκαετία του '30), είναι αδύνατο ακόμα να καταλάβουμε πως οι ορθοδοξίες της καθαρόαιμης ελεύθερης αγοράς, που τότε είχαν σαφέστατα χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας, για μια ακόμη φορά έφτασαν να κυριαρχούν σε μια περίοδο παγκόσμιας ύφεσης στα τέλη της δεκαετίας του '80 και του '90. Αλλά για μια ακόμη φορά στάθηκαν ανίκανες να την κατανοήσουν ή να την αντιμετωπίσουν. Και όμως, αυτό το περίεργο φαινόμενο θα πρέπει να μας υπενθυμίσει τα μείζονα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ιστορίας που παραδειγματίζει: την απίστευτη βραχύτητα της μνήμης και των θεωρητικών οικονομολόγων και όσων εφαρμόζουν τις θεωρίες αυτές. Μας δείχνει επίσης ανάγλυφα τη ζωτική ανάγκη της κοινωνίας για ιστορικούς που κατ' επάγγελμα θα πρέπει να θυμίζουν στους συμπολίτες τους αυτά που λησμονούν."
Eric Hobsbawm, H εποχή των άκρων

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 10, 2011

Η νέα γαλλική επανάσταση

Διαβάζοντας πρόσφατα για τις μεταρυθμίσεις της γαλλικής επανάστασης δεν μπόρεσα να μη εντυπωσιαστώ με την - ομολογουμένως επιφανειακή - σχέση τους με το σήμερα. Να σημειωθεί πως το 1787 το δημόσιο χρέος απορροφούσε το ήμισυ και πλέον των κρατικών εσόδων.

- Κατά τη γαλλική επανάσταση του 1789 λοιπόν, καταργήθηκαν τα διόδια!
- Καταργήθηκαν οι έμμεσοι φόροι και θεσπίστηκε καθολική φορολογία.
- Διακηρύχθηκε ο διαχωρισμός της δικαστικής από τις άλλες δύο εξουσίες (νομοθετική και εκτελεστική).
- Εθνικοποιήθηκε η εκκλησιαστική περιουσία αλλά το κράτος ανέλαβε τη μισθοδοσία των κληρικών.
- Άνοιξαν τα κλειστά επαγγέλματα (δηλαδή καταργήθηκαν οι συντεχνίες) και διακηρύχθηκε πως κάθε πολίτης είναι ελεύθερος να επιλέξει το επάγγελμά του.
- Άλλαξε ο διοικητικός χάρτης της χώρας. Μικρότεροι νομοί συνενώθηκαν για να αποτελέσουν μεγαλύτερους. Επικεφαλής των νομών, επαρχιών και κοινοτήτων ήταν εκλεγμένα συμβούλια (δηλ. Καλλικράτης).
- Απαγορεύθηκαν τα βασανιστήρια.
- Η κοινωνία (κατά το σύνταγμα του 1793) έχει υποχρέωση να συντρέχει οικονομικά τους φτωχούς και να εξασφαλίζει εργασία στους ανέργους.

Θέματα του 18ου αιώνα, επίκαιρα και σήμερα (cliché).

Τρίτη, Ιανουαρίου 25, 2011

TOP 5 των πιστεύω μου ως πιτσιρικάς (5)

Ιστορία 5 - Η ευθύνη της τρομοκρατικής επίθεσης

Τη δεκαετία του '80 (ίσως και σήμερα) κάθε ρεπορτάζ τρομοκρατικής επίθεσης που σεβόταν τον εαυτό του τελείωνε με τα παρακάτου (sic) λόγια:
"Την ευθύνη ανέλαβε η οργάνωση (πχ) 17 Νοέμβρη".

Έχοντας συνηθίσει στην ιδέα πως το να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου είναι οπωσδήποτε κάτι θετικό, προσπαθούσα να καταλάβω το νόημα των λέξεων. Η φωνή της μάνας μου αντηχούσε μεταξύ των οστών του κρανίου μου: "Είσαι μεγάλο παιδί πια. Πρέπει να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου."


Σκεπτόμενος λοιπόν βαρέως και μακροχρονίως κατέληξα στο συμπέρασμα πως οι οργανώσεις αυτές είναι εκείνες που καθαρίζουν ένα μέρος μετά από μια έκρηξη βόμβας, περισυλλέγουν τους νεκρούς και περιθάλπτουν τους τραυματίες. Ένα λογικό ρεπορτάζ θα ήταν:
"Έκρηξη βόμβας χτες σε σταθμευμένο όχημα στην οδό Κατεχάκη. Τραυματίστηκε ένας περαστικός. Την ευθύνη ανέλαβε ο Ερυθρός Σταυρός". Οπότε μια ομάδα ανθρώπων με την ελβετική σημαία στην πλάτη κατέβαιναν, έβαζαν τον τραυματία στο νοσοκομειακό, φόρτωναν το κατεστραμμένο όχημα στο γερανό, και καθάριζαν το δρόμο με μάνικες.

Το μόνο που δεν κατάλαβα ποτέ είναι για ποιο ακριβώς λόγο το θεωρούσαν τόσο σημαντικό και το ανέφεραν τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Μήπως για να τσεκάρουμε αν έκαναν καλή δουλειά και να τους ξαναπάρουμε στην επόμενη;

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 09, 2010

Κάρτα πολίτη

Έχοντας εγγραφεί στον ιστοχώρο των δημοσίων διαβουλεύσεων διαφόρων υπουργείων, ένιωσα μεγάλη χαρά όταν με ιμέιλ ενημερώθηκα για την διαβούλευση της κάρτας του πολίτη. Αν εξαιρέσει κανείς την μεγάλη πληγή της αοριστολογίας των σχεδίων νόμων που ρυθμίζονται συνήθως από μελλοντικά προεδρικά διατάγματα, είμαι απολύτως σύμφωνος με την χρήση της τεχνολογίας στην καθημερινή ζωή και ειδικότερα στον αγώνα κατά της καθυστέρησης που δημιουργεί η γραφειοκρατία. Γι' αυτό το λόγο έπαθα κυριολεκτικά σοκ βλέποντας τους 2 σηκωμένους αντίχειρες σε κάθε σχόλιο που επιδοκίμαζε το νομοσχέδιο απέναντι στους 30 και κάτι κατεβασμένους αντίχειρες που το αποδοκίμαζαν. Και στην ρωμαϊκή αρένα της δημόσιας διαβούλευσης αυτό μάλλον σημαίνει το θάνατο μιας ιδέας πριν καν εξεταστεί. Το ότι τόσοι συμπολίτες μας προτιμούν να βγάζουν συμβατική αστυνομική ταυτότητα πηγαίνοντας σε κάποιο ΚΕΠ (ή πολύ μακρύτερα) κάθε φορά που χρειάζονται τη ληξιαρχική πράξη γάμου τους, γεννήσεως της κόρης τους, ποινικού μητρώου, απολυτηρίου λυκείου, αποδεικτικού μη πτώχευσης, ασφαλιστικής ενημερότητας, ΑΜΚΑ, φορολογικής ενημερότητας, γνήσιου της υπογραφής και απείρων άλλων εγγράφων που χωρούν σε ένα στικάκι, παρά να κρατήσουν μία κάρτα που μπορεί να διαβάσουν κακόβουλοι χάκερς (με στοιχεία που οι περισσότεροι τα μοιραζόμαστε ήδη στο facebook), είναι κάτι που δεν μπορούσα να φανταστώ.

Επειδή όμως συμμερίζομαι κάποιους από τους φόβους τους (όπως του εργοδότη που ζητάει να δει τον ιατρικό σου φάκελλο πριν σου προτείνει μισθό) έγραψα το ακόλουθο σχόλιο:

"Βλέποντας κάτι κατά τη γνώμη μου προδήλως θετικό να έχει τόσα πολλά αρνητικά σχόλια με κάνει να αναθεωρήσω τη στάση μου:
- ας γίνει η κάρτα όχι υποχρεωτική αλλά επιλογή όσων πολιτών την προτιμούν αντί της χάρτινης ταυτότητας
- να είναι επιλογή των πολιτών το τι θα γράφεται στην κάρτα ώστε οι ίδιοι να σταθμίζουν τα θετικά και τα αρνητικά κάθε εγγραφής
- να χρειάζεται η έγκριση της αρχής προσωπικών δεδομένων για την καταχώριση νέας κατηγορίας στοιχείων (πχ ιατρικός φάκελλος) ή και την άδεια ανάγνωσής τους (κάποιες φορές)
- να χρειάζεται κάθε φορά η έγκριση του ιδιοκτήτη για την πρόσβαση σε στοιχείο ή στοιχεία της κάρτας από οποιονδήποτε
- ειδικά για στοιχεία όπως ο ιατρικός φάκελλος (πολύ χρήσιμο σε συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών) να απαιτείται η συνένεση ιδιοκτήτη και ιατρού δημόσιου νοσοκομείου (διπλός κωδικός ίσως;) για την πρόσβαση στα δεδομένα. Ο λόγος είναι η αποφυγή διαβάσματος της κάρτας από ασφαλιστικές εταιρείες, μελλοντικούς εργοδότες κλπ με την εκβιαστική συνένεση του κατόχου.
- η ηλεκτρονική υπογραφή θα λύσει και πάμπολλα προβλήματα και αγκυλώσεις των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα (οι οποίοι περνούν τη μισή μέρα τους υπογράφοντας ατελείωτα ακριβή αντίγραφα εγγράφων, καταναλώνοντας μελάνι, χαρτί και χρόνο!)
"

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 04, 2010

Οικονομικό έπος

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α: Άμεση και έμμεση φορολόγηση

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: η αύξηση της άμεσης φορολογίας είναι καλό πράγμα. Και εξηγούμαι: καταρχήν άμεση είναι η φορολογία που πας και πληρώνεις στην εφορία. Έμμεση, αυτή που πληρώνεις αγοράζοντας ποτά, τσιγάρα, βενζίνη ή ΦΠΑ. Η βασική τους διαφορά είναι πως ενώ στην έμμεση, πλούσιοι και φτωχοί πληρώνουν το ίδιο, στην άμεση οι έχοντες μπορεί να πληρώσουν πολλές φορές περισσότερα από τους μη έχοντες.



Όταν λοιπόν το κράτος έχει πρόβλημα εσόδων και ανεβάζει την φορολογία του καπνού, εσύ που κάνεις ένα πακέτο την ημέρα και ο Τζίγγερ που κάνει επίσης ένα πακέτο, καλείστε να συνεισφέρετε εξίσου στον κρατικό κορβανά (πάντα ήθελα να τη γράψω αυτή τη λέξη!). Αν αντί γι’αυτό, το κράτος ανεβάσει τους φορολογικούς συντελεστές της άμεσης φορολόγησης πχ 1%, τότε εσύ με το εισόδημα των 1000€ το μήνα θα πληρώσεις παραπάνω 10€ και ο Τζίγγερ (του ενός εκατομμυρίου) 10.000€.

Άρα, αν δεν είσαι ο Τζίγγερ, πρέπει να είσαι κατά των έμμεσων και υπέρ των άμεσων φόρων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β: Διαβάζοντας την Ελευθεροτυπία

Την Παρασκευή 3/9/2010, σε ένα μάλλον κρυμμένο άρθρο στη σελίδα 53, διάβασα μια ακαταλαβίστικη είδηση: «Ταχύτερες μειώσεις στην φορολογία των κερδών τουλάχιστον 130.000 επιχειρήσεων προωθεί η κυβέρνηση μετά τις ζημιές 1,37 δις ευρώ που έγραψαν οι εισηγμένες το εξάμηνο, αλλά και τις πιέσεις που έχει ασκήσει ο ΣΕΒ

Ανάλυση του αδαή: Για ποιο λόγο μειώνεις την φορολογία κάποιου που έχει ζημία; Τι νόημα έχει; αφού φόρο πληρώνεις επί των κερδών, έτσι κι αλλιώς δεν θα πλήρωνε τίποτα! Απλά έτσι θα χάσεις τα έσοδα που θα είχες από κερδοφόρες εταιρείες! Γιατί να το κάνεις; Μήπως οι ζημίες δεν συμψηφίζονται με μελλοντικά κέρδη; Μήπως για τις πιέσεις που έχει ασκήσει ο ΣΕΒ;

Και συνεχίζει: «Μελετάται η επίσπευση της μείωσης των συντελεστών φορολόγησης των μη διανεμόμενων κερδών από το 24% σήμερα. Επίσης, προωθείται η μείωση του φορολογικού συντελεστή 40% που επιβάλλεται στα διανεμόμενα κέρδη των επιχειρήσεων, στο 24%.»



Ανάλυση του αδαή: Τα μη διανεμόμενα κέρδη, είναι τα κέρδη που μένουν στην επιχείρηση και γίνονται επενδύσεις για την ανάπτυξη της επιχείρησης. Είναι το κλειδί στην καπιταλιστική οικονομία, ο τροχός που την κινεί. Η επένδυση δημιουργεί παραγωγή, θέσεις εργασίας και τελικά, πρόοδο (υπό προϋποθέσεις, αλλά ας μην ξεφεύγουμε). Το άρθρο μας λέει πως από 24% θα πέσει στο 20% το 2014. Από την άλλη μεριά, τα διανεμόμενα κέρδη είναι αυτά που βάζει ο Τζίγγερ στην τσέπη. Κάποια τα κάνει Φερράρι, Τζιμπρίλ Σισσέ, βόλτες στη Μύκονο και γάμους στις Σπέτσες. Αλλά επειδή είναι πολλά, τα περισσότερα τα κρύβει σε μια τράπεζα στο Ρέγκενσντορφ (ελβετικό χωριό έξω απ’ τη Ζυρίχη). Αυτό (ειδικά το Ρέγκενσντορφ) αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη (μιας χώρας) και γι΄αυτό τα κέρδη αυτά φορολογούνται με βαρείς συντελεστές. Μέχρι χτες. Γιατί όπως φαίνεται, από το 40% θα πέσει στο 24%.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ: Για δυνατούς λύτες.

Και συνεχίζει το άρθρο: «Τα μερίσματα (των διανεμόμενων κερδών) θα φορολογούνται στη συνέχεια στην κλίμακα και θα συμψηφίζεται ο φόρος που έχει καταβάλει η εταιρεία. Μετά την παρακράτηση, το υπόλοιπο ποσό θα «ανεβαίνει» στην φορολογική κλίμακα μαζί με τα υπόλοιπα εισοδήματα του φορολογουμένου. Σε περίπτωση που ο φορολογούμενος ανήκει με βάση το εισόδημά του σε κλιμάκιο χαμηλότερο από αυτό που επιβαρύνεται με συντελεστή 40%, θα εκπίπτει η διαφορά της αρχικής παρακράτησης. Επισημαίνεται ότι με το προηγούμενο καθεστώς, τα κέρδη φορολογούνταν στην πηγή με συντελεστή 25%»



Ανάλυση του αδαή: Μάλλον δεν κατάλαβα καλά πριν. Ναι μεν θα φορολογούνται τα κέρδη σου με 24%, αλλά αν μετά καταλάβουν πως είσαι ο Τζίγγερ, θα σου ζητάνε και το υπόλοιπο 16% (πχ) που πρέπει να πληρώνουν τα άτομα της κατηγορίας σου (24+16 = 40%). Αλλά αυτή η επισήμανση στο τέλος με τρελαίνει: με το προηγούμενο καθεστώς, τα κέρδη φορολογούνταν στην πηγή με συντελεστή 25%! Μα τώρα δε λέγαμε ότι φορολογούνται με 40% αλλά θα το πάμε στο 24%;;;;;;;;;

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Δε φταίει κανένας άλλος, εσείς που θέλατε τη δεξιά στην εξουσία! Φάτε τώρα Γιωργάκη!

Σημείωση: Τα πρόσωπα και οι τοποθεσίες που αναφέρονται παραπάνω, είναι φανταστικά. Για οποιαδήποτε σχέση με την πραγματικότητα, κατηγορείστε τη θεωρία πιθανοτήτων, εμένα, και τελικά, το Θεό.

Σάββατο, Αυγούστου 28, 2010

Κλήρωση ομίλων Champions - Europa League 2010

Επειδή μιλάμε για εύκολες και δύσκολες κληρώσεις, σας παρουσιάζω σε γράφημα (!) την συνολική αξία των παικτών των ομάδων των ομίλων των ελληνικών ομάδων. Όλα τα στοιχεία πάρθηκαν από το transfermarkt.de. Φυσικά η αξία ενός νέου ταλέντου μέσα σε μια ομάδα δεν αποτυπώνεται σωστά, αλλά είναι μια ισχυρή ένδειξη για την επένδυση που έχει κάνει κάθε ομάδα.


Το συμπέρασμα είναι πως ο ΠΑΟΚ βρίσκεται ενώπιον μιας μοναδικής ευκαιρίας (πιο εύκολος όμιλος δεν γίνεται) να περάσει στον επόμενο γύρο. Η ΑΕΚ (περισσότερο) και ο Παναθηναϊκός (λιγότερο) θα πρέπει να κάνουν μια μικρή υπέρβαση για να βρεθούν στις 2 πρώτες θέσεις. Ο Άρης από την άλλη μάλλον θα πρέπει απλά να χαρεί τη συμμετοχή.

Σημ.: Η συνολική αξία της Μπαρτσελόνα είναι 590.000.000€+, οπότε η μπάρα της δεν χωρούσε στο γράφημα! Η Μπάρτσα είναι αυτή τη στιγμή η πιο ακριβή ομάδα στον πλανήτη.

Κυριακή, Ιουνίου 13, 2010

Πολύ σκληρή για να πεθάνει

H εθνική Ιταλίας είναι μια μοναδική και ιδιαίτερη ομάδα για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος είναι η αδυναμία αυτής της ομάδας να πεθάνει. Κάποιες φορές έχει βρεθεί εκτός μεγάλων τουρνουά ή έχει αποκλειστεί στη φάση των ομίλων. Αυτό που την κάνει όμως πραγματικά μοναδική είναι η αδυναμία της να αποκλειστεί σε νοκάουτ ματς με τα χέρια κατεβασμένα. Για την ακρίβεια, ο τελευταίος καθαρός αποκλεισμός της Ιταλίας (σε ενενηντάλεπτο νοκάουτ ματς) είναι από την Σοβιετική Ένωση (μια ομάδα που πλέον δεν υπάρχει για να το καυχιέται!) στον ημιτελικό Euro του 1988 στη Γερμανία. Πριν από 32 χρόνια…
Στην επόμενη διοργάνωση (Μουντιάλ της Ιταλίας 1990) αποκλείεται στον ημιτελικό από την Αργεντινή του Μαραντόνα (1-1) στα πέναλτι. Είναι η μοναδική φορά που η ομάδα (έστω και στα πέναλτι) αποκλείεται όντας καλύτερη.

Στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, η Ιταλία είναι μια ξεγραμμένη ομάδα. Περνάει ως τρίτη στην τετραπλή ισοβαθμία (!!!) του ομίλου της. Στους 16 αποκλείει μια εξαιρετική Νιγηρία με 2-1 στην παράταση. Ακολουθεί η εξαιρετική Ισπανία (2-1) και η καλύτερη Βουλγαρία όλων των εποχών (2-1). Στον τελικό κρατάει την Βραζιλία στο 0 αλλά το χαμένο πέναλτι του Ρομπέρτο Μπάτζιο θα της στοιχίσει τον τίτλο.

Στο Μουντιάλ του 1998 στη Γαλλία θα αποκλειστεί στους 8 από την υπερομάδα Γαλλία του Ζιντάν (0-0) με 3-4 στα πέναλτι. Η Γαλλία θα διασύρει στον τελικό τη Βραζιλία (3-0).

Στο Euro των Κάτω Χωρών (2000) χάνει τον τελικό πάλι από την υπερ-Γαλλία στην παράταση (1-2, ξαφνικός θάνατος).

Στο Μουντιάλ της Κορέας το 2002 θα αποκλειστεί στην παράταση (1-2) από την γηπεδούχο Νότιο Κορέα στον δεύτερο πιο σκανδαλώδες σπρώξιμο γηπεδούχου στην πρόσφατη ιστορία του παγκοσμίου κυπέλλου (πρώτο είναι το σπρώξιμο στον επόμενο αγώνα της Ν.Κορέας εναντίον της Ισπανίας (2-1)).

Το 2006 στα γήπεδα της Γερμανίας, κατακτά τον τίτλο.

Στο Euro Αυστρίας-Ελβετίας (2008) θα αποκλειστεί από την καταπληκτική Ισπανία με 2-4 –που αλλού;- στα πέναλτι (κανονικός αγώνας 0-0).

Γι’αυτό, την επόμενη φορά που θα αποφασίσετε να στοιχηματίσετε εναντίον της Ιταλίας σε αγώνα νοκάουτ, κάντε κάτι καλύτερο: δώστε τα σε μένα.

Τετάρτη, Μαΐου 12, 2010

Περίμενέ με

Το παρακάτω ποίημα το άκουσα για πρώτη φορά σε παλιό αγγλικό (ή αμερικάνικο) ντοκιμαντέρ για την πολιορκία του Στάλινγκραντ. Έκτοτε το αναζητούσα και το ανακάλυψα χτες το βράδυ, χάρη σε μια εμπνευσμένη αναζήτηση στο γκουγκλ. Γράφτηκε από τον ρώσο ποιητή του πολέμου, Konstantin Simonov το 1941...

στην Valentina Serova

Περίμενέ με, και σίγουρα θα γυρίσω
μόνο περίμενέ με αρκετά
περίμενε κι όταν κίτρινες βροχές θα γεμίζουν τις νύχτες με θλίψη
περίμενε στους αποπνικτικούς καύσωνες
και στις άγριες χιονοθύελλες
περίμενε κι όταν κανείς πια δεν περιμένει κανέναν
περίμενε κι όταν τα γράμματα από μακριά σταματήσουν
περίμενέ με ακόμη κι όταν κανείς άλλος δεν βαστά να περιμένει
Μην τους ακούσεις σαν σου πουν
πως ήρθε η ώρα να ξεχάσεις
κι ότι οι ελπίδες σου ψεύτικες είναι
Ακόμη κι αν ο γιος κι η μάνα μου πουν πως χάθηκα
κι αν οι φίλοι μου κουραστούν να περιμένουν
άσε τους δίπλα στη φωτιά να πιουν πικρό κρασί
περίμενε
και μην καθίσεις μαζί τους
μην πιεις τίποτε...
Περίμενέ με, και σίγουρα θα γυρίσω

Όλοι οι θάνατοι δεν θα με σκοτώσουν
κι ας πουν αυτοί που δεν περίμεναν:
"Τι τύχη!"
Αυτοί που δεν ξέρουν να περιμένουν
δεν θα καταλάβουν ποτέ
ούτε κανείς θα καταλάβει, αγαπημένη,
πώς εσύ που με περίμενες,
μου έσωσες τη ζωή
Μόνο εσύ κι εγώ θα ξέρουμε
πώς έζησα της φωτιάς
Απλά, εσύ ήξερες να περιμένεις
όπως κανείς άλλος στον κόσμο...

1941


Σημ.: ελεύθερη μετάφραση από την αγγλική μετάφραση (πάρ'το αυγό και κούρευτο)

Πέμπτη, Απριλίου 29, 2010

Δεν Νομίζω Τίποτα

Τα τελευταία χρόνια τα πήγες καλά. Έχεις μια ήρεμη ζωή, όχι τίποτα φοβερά πράματα, αλλά ζεις καλά. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως σε έχουν βοηθήσει πολύ και όλα αυτά τα δάνεια, τα καταναλωτικά, τα επιχειρηματικά, τα διακοποδάνεια, τα δάνεια του Πάσχα κλπ Και η αλήθεια είναι πως έχεις αρχίσει να χρωστάς και της Μιχαλούς. Και αυτό είναι πρόβλημα. Και το ξέρεις. Και ίσως ήρθε ο καιρός να το παραδεχτείς. Και να το πεις. Δημόσια.

Βγαίνεις λοιπόν στην πλατεία και φωνάζεις: "Είμαι ο Civil και χρωστάω της Μιχαλούς!". Και νιώθεις καλύτερα. Και το κάνεις και την επόμενη. Και την επόμενη. Μέχρι που σιγουρεύεσαι πως το έχουν μάθει όλοι οι φίλοι και γνωστοί. Και όλη η πόλη. Τουλάχιστον.

Αλλά κάποια στιγμή οι πιστωτές σου ζητάνε τα λεφτά τους πίσω. 'Αμεσα. Και πως αλλιώς θα τους πληρώσεις; Με δάνειο. Και πας στην 1η τράπεζα. Αλλά δεν είναι πρόθυμη να σου δώσει δάνειο όπως παλιά. Και η 2η το ίδιο. Και η 3η. Ώσπου πας στην νιοστή τράπεζα και Ω! (του θαύματος): είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί! Και της λες πως ησουν κάποτε πιο εύρωστος αλλά τώρα τελευταία δεν πάνε καλά τα πράγματα, και η αλήθεια είναι πως μάλλον στον μέλλον θα πάνε χειρότερα, και επίσης δεν υπάρχει και κανένας άλλος να σου δανείσει, αλλά είσαι διατεθειμένος να σφίξεις το ζωνάρι, και να τρως μόνο όσπρια, και ήδη έκοψες τη μικρή απ'το μπαλέτο. Η τράπεζα σου εξηγεί ότι, ναι, αλλά είναι επικίνδυνα τα δάνεια αυτόν το καιρό, και πόσο μάλλον σε ένα τύπο σαν και του λόγου σου, που όλος ο ντουνιάς λέει ότι πας για φούντο. Οπότε... "τι θα έλεγες για ένα επιτόκιο διπλάσιο από αυτό που δανειζόσουν τόσο καιρό;". Σε ρωτάει κι εσύ τρελαίνεσαι, και φεύγεις, φεύγεις για να μην την χτυπήσεις!

Αλλά την άλλη μέρα ξαναπηγαίνεις, γιατί δεν έχεις και πολλές επιλογές, και είσαι πιο αποφασισμένος, και της ξεφουρνίζεις ότι υπάρχει και ο μπατζανάκης σου που έχει προσφερθεί να σου δανείσει, αλλά εσύ προτιμάς αυτούς, ένεκα των καλών συναλλαγών που είχατε όλα αυτά τα χρόνια. Και η τράπεζα σου χαμογελά και σου λέει πως επειδή τα λεφτά που έχει για δάνεια είναι συγκεκριμένα, κι επειδή υπάρχουν και άλλοι πιο φερέγγυοι τύποι που της τα ζητάνε, όπως ο Μπιλ Γκέιτς και η Coca Cola, είναι αναγκασμένη να σου δώσει ένα επιτόκιο ακόμη χειρότερο από εκείνο που σου πρόσφερε την τελευταία φορά.

Κι εσύ τα παίρνεις. Τα λεφτά. Και πας στην πλατεία και φωνάζεις, φωνάζεις, φωνάζεις:
"Θα σηκώσω σημαία κατά των κερδοσκόπων! Δεν θα επιτρέψω στους κερδοσκόπους να παίζουν παιχνίδια εις βάρος μου! Οι κερδοσκόποι είναι υπόθεση όλων μας!".

Πέμπτη, Μαρτίου 11, 2010

Υπάρχει μια χώρα

Υπάρχει μια χώρα που έχει βάλει στόχο να καταργήσει 178 πρωτοδικεία και 28 εφετεία έως το 2011.

Υπάρχει μια χώρα που κλείνει τα γυμνάσια που έχουν λιγότερους από 200 μαθητές επειδή θεωρεί ότι κοστίζουν υπερβολικά ακριβά.

Υπάρχει μια χώρα που καταργεί περισσότερες από 15.000 θέσεις εκπαιδευτικών κάθε χρόνο.

Υπάρχει μια χώρα που ο πρωθυπουργός της δήλωσε τον Σεπτέμβριο του 2007 πως το κράτος έχει "χρεοκοπήσει".

Υπάρχει μια χώρα που ακύρωσε τον διαγωνισμό πρόσληψης αστυνομικών του 2009 και προγραμματίζει την κατάργηση 8.000 θέσεων έως το 2012.

Υπάρχει μια χώρα που κλείνει στρατόπεδα και καταργεί 45.000 θέσεις εργασίας του Υπουργείου Άμυνας ως το 2014.

Υπάρχει μια χώρα που κλείνει τις μαιευτικές κλινικές των δημόσιων νοσοκομείων που πραγματοποιούν λιγότερους από 300 τοκετούς ετησίως θεωρώντας ότι κοστίζουν υπερβολικά ακριβά.



Υπάρχει μια χώρα που κλείνει τις χειρουργικές κλινικές των δημόσιων νοσοκομείων που πραγματοποιούν λιγότερες από 1.500 ιατρικές πράξεις ετησίως θεωρώντας ότι επίσης κοστίζουν υπερβολικά ακριβά.

Υπάρχει μια χώρα που καταργεί δεκάδες προξενεία της.

Υπάρχει μια χώρα που κατακερματίζει τις δημόσιες επιχειρησεις (ταχυδρομεία, ρεύμα, σιδηρόδρομοι, οργανισμός απασχόλησης) και πουλά τα κομμάτια τους.

Υπάρχει μια χώρα που προσλαμβάνει μάνατζερ σε κάθε διευθυντική θέση νοσοκομείου ή πανεπιστημίου εξασθενώντας κάθε συλλογική μορφή εξουσίας και παιρνώντας "σε ένα στάδιο αυταρχικής διοίκησης με κριτήρια μάνατζμεντ".

Υπάρχει μια χώρα που από το 2009 οι δικαστικοί είναι μειοψηφία στο ίδιο το Ανώτατο Όργανό τους που είναι υπεύθυνο για θέματα τοποθετήσεων και πειθαρχικά του κλάδου τους. Πλειοψηφούν πρόσωπα που επιλέγει η πολιτική εξουσία.

Υπάρχει μια χώρα που η διοίκηση επιβάλλει στις δημόσιες υπηρεσίες την επίτευξη στόχων και την υιοθέτηση δεικτών οι οποίοι πρέπει να ενημερώνονται συνεχώς. Ως αποτέλεσμα αυτής της προσσπάθειας στην αστυνομία, οι αστυνομικοί δείχνουν μεγάλη φαντασία: αρνούνται να καταγράψουν μηνύσεις, σε παραπέμπουν σε άλλο αστυνομικό τμήμα, συνενώνουν πολλές υποθέσεις σε μία, αλλάζουν τον ποινικό χαρακτήρα της καταγγελόμενης πράξης, επικεντρώνονται σε συμφέρουσες στατιστικά παράνομες πράξεις (αλλοδαποί, ναρκωτικά).

Αυτή η χώρα, λέγεται Γαλλία.

Οπότε, όταν η Ελλάδα φτάσει με το καλό τα σύγχρονα δυτικά κράτη, ξέρετε πλέον τι να περιμένετε...

Πηγή: Le Monde Diplomatique

Παρασκευή, Ιανουαρίου 22, 2010

Μαγγαλιάϊς

O πορτογάλος Φερδινάνδος Μαγγαλιάϊς (πορτογαλικά Fernão de Magalhães, γαλλικά και ισπανικά Magellan, προφέρεται Μαζελλάν και Μαγελλάν, αντίστοιχα, ελληνικά Μαγγελάνος) έγινε διάσημος ως ο πρώτος άνθρωπος που έκανε τον γύρο της Γης (ο λόγος που εγώ ακόμη δεν έχω γίνει διάσημος, είναι ακριβώς επειδή φοβάμαι την κακοποίηση του επιθέτου μου κατά την μετάφραση). Η πραγματικότητα πάντως δεν είναι ακριβώς έτσι. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το 1492 ο (μάλλον γενοβέζος) Χριστόφορος Κολόμβος έχει ανακαλύψει (χωρίς να το ξέρει) μια νέα ήπειρο. Ο πορτογάλος Βάσκο ντα Γκάμα βρίσκει το 1498 τον πραγματικό θαλάσσιο δρόμο για την Ινδία. Ο Μαγγελάνος είναι 8 χρονών και στα επόμενα χρόνια ταξίδεψε από το δρόμο που ο Βάσκο Ντα Γκάμα είχε ανακαλύψει (τον περίπλου της Αφρικής) μέχρι την Ινδία και τις Φιλιπίννες.

Από το 1494, η συνθήκη της Τορντεσίγιας δέσμευε για τους πορτογάλους τον ανατολικό δρόμο για τις Ινδίες. Έτσι, όταν ο Μαγγελάνος πρότεινε το 1517 ένα σχέδιο για την ανακάλυψη ενός δυτικού δρόμου για τις Ινδίες, ο ισπανός βασιλιάς Κάρολος, το έκανε δεκτό. Η συμφωνία προέβλεπε για τον Μαγγελάνο, μεταξύ άλλων, το μονοπώλιο των δρόμων που θα ανακαλυφθούν για δέκα χρόνια, την απονομή του τίτλου του κυβερνήτη στις χώρες που θα ανακαλυφθούν (ισοδυναμούσε με 5% στα κέρδη) και ένα νησί πέραν των 6 πιο πλούσιων από αυτά που θα ανακαλυφθούν.

Το ταξίδι ξεκίνησε με 5 πλοία και 234 άτομα πλήρωμα, μεταξύ των οποίων ήταν πορτογάλοι, ισπανοί, γάλλοι, ιταλοί και έλληνες. Ξεκινώντας από τη Σεβίλλη τον Αύγουστο του 1519, πέρασαν τα Κανάρια νησιά, τη Βραζιλία και έφτασαν στην Αργεντινή τον Ιανουάριο του 1520. Στις 2 Απριλίου ο στόλος του Μαγγελάνου είχε συμπληρώσει 4 μήνες ψάχνοντας τα υποτιθέμενα στενά που θα τους έβγαζαν στο δρόμο για τις Ινδίες, όταν ξέσπασε ανταρσία σε 2 από τα πλοία. Η ανταρσία καταπνίγηκε και κάποιοι αρχηγοί των στασιαστών εκτελέστηκαν. Σε κάποιον Χουάν Σεμπάστιαν Ελκάνο, δόθηκε χάρη.

7 μήνες αργότερα, την 1η Νοεμβρίου, 3 από τα 5 καράβια (το ένα ναυάγησε χωρίς να χαθεί το πλήρωμα, το άλλο γύρισε στην Ισπανία) έβλεπαν για πρώτη φορά τον ωκεανό που ο Μαγγελάνος θα ονόμαζε "Ειρηνικό", λόγω των γαλήνιων νερών που αντίκρυσε. Το πέρασμα στο νότιο άκρο της Νοτίου Αμερικής, ονομάστηκε "Στενό του Μαγγελάνου".

Ταξιδεύοντας βορειοδυτικά, ο στόλος με 150 άνδρες φθάνουν στα νησιά των Φιλλιπινών. Εκεί, σε μια μάχη με ιθαγενείς, ο Μαγγελάνος σκοτώνεται από δηλητηριώδες βέλος. Οι απώλεις της μάχης οδηγούν το πλήρωμα να αφήσει πίσω του ένα καράβι. Το ταξίδι συνεχίζεται με τον Χουάν Σεμπαστιάν Ελκάνο και τα δύο εναπομείναντα καράβια να κατευθύνεται δυτικά. Ο στόλος χάνει συνεχώς άνδρες και το Τρινιντάντ βάζει νερά και εγκαταλείπεται. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1522 φθάνει στην Ισπανία με το πλοίο Βικτώρια και 18 άνδρες από αυτούς που ξεκινησαν το ταξίδι. Μεταξύ αυτών είναι και ο Νικόλας ο έλληνας.

Ο Μαγγελάνος έγινε ο πρώτος γνωστός άνθρωπος που ταξίδεψε σε όλους τους μεσηνβρινούς της γης. Ο Χουάν Σεμπαστιάν Ελκάνο με τους 18 άνδρες του, έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που είχαν κάνει τον περίπλου της γης.
πηγή: Wikipedia

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 16, 2009

Γιατί δεν πρέπει να λες "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;"

Τέλος Αυγούστου αποφασίσαμε να πάμε ένα πενταήμερο διακοπές σε ένα ξενοδοχείο της βόρειας Εύβοιας. Η πρώτη ημερομηνία που βρήκαμε ελεύθερο δωμάτιο ήταν Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου. Αποφασίσαμε, ακόμα κι έτσι, να κλείσουμε.


Στις 4 Σεπτεμβρίου ο Κώστας Καραμανλής προκηρύσσει εκλογές. Μαζί, συμπαρασύρει και τις άδειες των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίες (λόγω ενός προπολεμικού νόμου) άρονται. Η χαρά για διακοπές μετατρέπεται σε ένα τριήμερο, βία 4ήμερο.
Και λες: "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;"


Τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου ξεκινά να βρέχει στη Χαλκίδα. Ακολουθεί η πιο βροχερή εβδομάδα Σεπτεμβρίου στα χρονικά της Εύβοιας. Κάθε μέρα είμαστε στο ίντερνετ και παρακολουθούμε τον καιρό μήπως φανεί κανένα κομμάτι του ήλιου την Κυριακή. Τζίφος.
Και λες: "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;"


Την Παρασκευή 11 έως το Σάββατο το μεσημέρι της επόμενης, η βροχή δυναμώνει. Πέφτουν 178 χιλιοστά βροχής, όσα πέφτουν κατά μέσο όρο στην Εύβοια σε 6 μήνες ή σε 17 Σεπτέμβριους. Το παίρνουμε απόφαση να μην πάμε για μπάνια.
Και λες: "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;"

Γυρνάω στο σπίτι με το αυτοκίνητο. Μέσα στα νερά ο εγκέφαλος του αυτοκινήτου βγάζει μήνυμα: ΙΜΑΝΤΑΣ ΔΥΝΑΜΟ. Διαβάζω το εγχειρίδιο του αυτοκινήτου: "Κάντε δεξιά και φωνάξτε ειδικό". Να πάει να χεστεί. Πάω με το αυτοκίνητο σπίτι.
Και λες: "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;"


Το Σάββατο το πρωί μου έρχεται μια καταπληκτική ιδέα: πάμε Μονεμβασιά! (μου έχει μείνει στη μνήμη η διαφήμιση του Lac des Roches Boutari με την βροχή και τον παίδαρο). Η αγάπη μου συμφωνεί και γρήγορα βρίσκουμε στο ίντερνετ ένα καταπληκτικό ξενώνα. Το τηλέφωνό μου χτυπά. Είναι ο διευθυντής μου και πρέπει άμεσα να πάω στη Νομαρχία. Ο νομός έχει κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Και λες: "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;"



Τελειώνει η βάρδια μου μέσα στην λάσπη και το κακό. Τη Δευτέρα ξανά. Μήπως να την κάνουμε για Μονεμβασιά; Προλαβαίνουμε; το τηλέφωνο χτυπα και πάλι. Είναι ο κουνιάδος μας. Πέθανε η γιαγιά στα Γιάννενα. Πρέπει να φύγουμε άμεσα. Την Κυριακή το μεσημέρι είναι η κηδεία.
Και λες: "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;"

Μαζεύουμε τα πράγματα. Πριν φύγω πρέπει να κοιτάξω το δυναμό του αυτοκινήτου. Βρίσκω μηχανικό Σάββατο απόγευμα (και να βρέχει). Ο άνθρωπος πάει στο συνεργείο του και με περιμένει. Εγώ δεν βρίσκω τα κλειδιά του αυτοκινήτου. Ψάχνω όλο το σπίτι. Ψάχνω τα δεύτερα κλειδιά. Τρώω όλο το σπίτι. Πουθενά. Παίρνω τηλέφωνο και ακυρώνω το ραντεβού.
Και λες: "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;"

Συμπέρασμα: ο λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να αναρωτιέσαι "τι άλλο μπορεί να μου τύχει;" είναι ένας. Ότι μπορεί και να μάθεις.

Παρασκευή, Αυγούστου 28, 2009

Human Development Index 2008

Αυτός είναι ένας κατάλογος όλων των χωρών του "δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης" (Human Development Index) όπως περιλαμβάνεται στην στατιστική ενημέρωση του προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών που αναρτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2008, βασισμένος σε στοιχεία του 2006. Καλύπτει 177 χώρες μέλη του Ο.Η.Ε. (από τα 192). Δεκαπέντε χώρες μέλη του Ο.Η.Ε δεν συμπεριλαμβάνονται λόγω της έλλειψης στοιχείων. Ο δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης (HDI) είναι ένας συγκριτικός δείκτης της υπολογιζόμενης μέσης διάρκειας ζωής, του αναλφαβητισμού, της εκπαίδευσης και του βιοτικού επιπέδου για τις χώρες παγκοσμίως. Είναι ένας τυποποιημένος τρόπος υπολογισμού της ευημερίας, και ειδικά της παιδική πρόνοιας. Χρησιμοποιείται για να διακρίνει εάν η χώρα είναι αναπτυγμένη, αναπτυσσόμενη ή υπανάπτυκτη και επίσης για να μετρήσει τον αντίκτυπο των οικονομικών πολιτικών στη ποιότητα ζωής. Ο δείκτης αναπτύχθηκε το 1990 από τον πακιστανό οικονομολόγο Mahbub ul Haq και τον ινδό οικονομολόγο Amartya Sen.

O δείκτης αυτός λοιπόν, φέρνει την Ελλάδα στην 18η θέση παγκοσμίως, μπροστά από χώρες όπως η Ιταλία (19η), το Ηνωμένο Βασίλειο (21ο), η Γερμανία (23η) και η Κύπρος (30η). Μπροστά μας, όπως μπορείτε να μαντέψετε, οι Σκανδιναυοί, οι Κάτω Χώρες, η υπόλοιπη κοινοπολιτεία (Κανάδάς, Αυστραλία, Ν.Ζηλανδία, Ιρλανδία), η Ιαπωνία, η Γαλλία, η Ελβετία, η Αυστρία, οι Η.Π.Α. και η Ισπανία. Αναπτυγμένες χώρες θεωρούνται οι πρώτες 75 της λίστας (68η η ΠΓΔΜ, 69η η Αλβανία, 76η η Τουρκία).

Μήπως τελικά είμαστε πολύ τυχερότεροι απ' ότι θέλουμε να πιστεύουμε;

Για περισσότερες πληροφορίες (σελ. 221 και εξής)

Δευτέρα, Αυγούστου 24, 2009

TOP 20 παραλιών Εύβοιας (9)

9. Αγ. Δημήτριος (Καρυστία)


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

where?

Eίναι η παραλία του χωριού Αγ.Δημήτριος, μισή ώρα από Κάρυστο προς Καλλιανούς, στην πλευρά του Αιγαίου. Παραλία με μεγάλη φήμη αλλά 2,5 ώρες από Χαλκίδα.


why?

Για τα πρασινογάλαζα νερά. Για τον πανύψηλο βράχο με την σκιά. Για το φαράγγι που οδηγεί τον χείμαρρο στην παραλία.

Παλιά δεν υπήρχε κατέβασμα, οπότε άφηνες το αυτοκίνητο ψηλά στον δρόμο για Καλλιανούς και κατέβαινες με τα πόδια ή με μηχανή. Εδώ και δυο χρόνια έγινε διάνοιξη και έπεσε άσφαλτος. Οπότε φθάνεις κάτω όπου υπάρχει και μια καντίνα. Επίσης πολύ καλό φαγητό στο χωριό του Αγ.Δημητρίου (κρεατικά), γύρω στα 15' από την παραλία.

TOP 20 παραλιών Εύβοιας (8)

Το παρόν αποτελεί συνέχεια του άρθρου ΤΟΡ 5 παραλιών Εύβοιας (που με έκανε διάσημο). Στην πραγματικότητα σε εκείνο το άρθρο υπήρχαν 7 παραλίες, πράγμα που με κάνει να χρειάζομαι μόνο 12 ακόμη παραλίες γι' αυτό το ΤΟΡ 20. Ξεκινάμε με αυτές που έχω πάει:

8. Χερόμυλος Πετριών

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
where?
Λέγεται και Χερομύλι. Γύρω στα 3 χλμ χωματόδρομος από το χωριό Αγ. Απόστολοι (παραλία Πετριών), στο Αιγαίο, στην κεντρική-νότια Εύβοια. Στα Λέπουρα στρίβουμε δεξιά για Κάρυστο και στα Κριεζά αριστερά για Πετριές. Μετά ακολουθούμε τις πινακίδες για Στόμιο (είναι η ακριβώς προηγούμενη παραλία). Εναλλακτικά πας από το δρόμο για Κάλαμο, αλλά εκτός του ότι δεν θα βρεις την διασταύρωση με τον χωματόδρομο για να στρίψεις δεξιά, έχει και αρκετά παραπάνω χωματόδρομο.

why?
Απίστευτο χρώμα και διαύγεια νερών, ψιλό άσπρο βότσαλο (το οποίο δεν σε καίει και στο πόδι). Βαθαίνει γρήγορα μέχρι τα 4-5 μέτρα και μετά μένει εκεί. Κάθε φορά που βούταγα, ένιωθα από τους τυχερούς ανθρώπους σε αυτόν τον κόσμο...
Υπάρχει και μια όμορφη καντίνα με τα βασικά. Δηλ. ρεύμα από γεννήτρια, τάβλι, φραπέ και μια από τις καλύτερες ποικιλίες για ούζο που έχω φάει. Και υπάρχει και μια σειρά δέντρα για να αφήσεις το αυτοκίνητο ή να στήσεις σκηνή (δεν είναι πολλά - έλα νωρίς).

when?
Όπως και στις περισσότερες παραλίες του Αιγαίου, όταν δεν έχει αέρα. Δυστυχώς την πιάνει ο βοριάς (άρα όλο τον Αύγουστο με τα μελτέμια είναι off).

Δευτέρα, Αυγούστου 10, 2009

Καταραμένη ομάδα

Από το οπισθόφυλλο:
"Κάθε ματς είναι ένας αγώνας μέχρι θανάτου

Αν έγραφε ιστορίες, θα ήταν ο Μπουκόφσκι: Ο Μπράιαν Κλαφ, ο πιο εκκεντρικός χαρακτήρας στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Εγωιστής, αυταρχικός, αλαζόνας, αυτοκαταστροφικός, αμετανόητος πότης. Τα μίντια τον λάτρεψαν. Δεν του άρεσε να κινείται σύμφωνα με το ρεύμα. Δεν κρατούσε τη γλώσσα του και απέφευγε τα κλισέ, σε μια εποχή όπου ποδοσφαιριστές και προπονητές μιλούσαν με κλισέ. Τολμούσε πράγματα που άλλοι θεωρούσαν πως ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθούν. Δεν κολάκευε ποδοσφαιριστές."


Από εμένα:
Το καλύτερο μυθιστόρημα με θέμα το ποδόσφαιρο που διαβάσατε ποτέ...

Τρίτη, Αυγούστου 04, 2009

Πέρσες στην Επίδαυρο

Ήμουν την Παρασκευή το βράδυ στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου στην Επίδαυρο. Οι Πέρσες του Αισχύλου ξεκίνησαν πολύ δυνατά. Η εκφορά του λόγου ήταν σε πρώτη ανάγνωση σπασμωδική και άχαρη. Κι όμως τόνιζε τα σημαντικά και δεν σε άφηνε να χαθείς στην πυκνότητα του λόγου και το ποιητικό της μετάφρασης.

Ο συγχρονισμός του χορού των "γερόντων" που αποτελούνταν από 7 κοπέλες ήταν εντυπωσιακός όπως και η κίνησή τους στο χόρο. Ο αγγελιοφόρος παρουσιαζόταν από 7 εξαιρετικούς νέους ηθοποιούς και ο συνδιασμός τους με το χορό ήταν το λίγότερο εντυπωσιακός.

Η Επίδαυρος σε παλαιότερη παράσταση (Τα Νέα)

Στα μισά ο κόσμος άρχισε να φεύγει. Ο τρόπος της εκφοράς άρχισε να τους εκνευρίζει και να τους κουράζει. Το αποκορύφωμα του εκνευρισμού ήρθε με την παρουσίαση του Ξέρξη ως ημίτρελου (και ημίγυμνου) ηγεμόνα. Εκεί έπεσαν οι πρώτες γιούχες (η συγκεκριμένη σκηνή μου "κλώτσησε" κι εμένα, αν και τελικά δικαιολογείται και από το κείμενο και από την παράσταση). Το αποτέλεσμα ήταν στο τέλος αρκετοί να έχουν φύγει και αρκετοί να γιουχάρουν. Τα ίδια έγιναν και το Σάββατο. Εγώ ήμουν ανάμεσα σε αυτούς που χειροκροτούσαν όρθιοι, έχοντας δει την παράσταση της δεκαετίας. Ήταν μια τεκμηριωμένη κατάθεση άποψης, που ακόμα κι αν δεν την ασπαστείς, σίγουρα θα μαγευτείς.

Συμφωνώ με το δικαίωμα στο γιουχάισμα. Νομίζω πως κάνει τη διαφορά μεταξύ του θεάτρου και του κινηματογράφου. Επίσης υπερασπίζομαι και το δικαίωμα κάποιου να φύγει. Η παράσταση προϋπέθετε πάνω απ'όλα ανοιχτό νου. Μην τη χάσετε.

ΥΓ Έχοντας δει πριν τρεις εβδομάδες και την Φαίδρα από το Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας, απορώ γιατί τότε δεν γιουχάραμε έναν σκηνοθέτη που βαρέθηκε να ασχοληθεί με την παράσταση, αφήνοντας την Έλεν Μίρεν να οδείρεται επί τρεις ώρες επί σκηνής. Το κοινό, σε πολλές σκηνές γέλασε. Ίσως τελικά το μήνυμα να ήταν παρόμοιο.

Τετάρτη, Ιουνίου 10, 2009

Άλφα Ρομέο

Αγόρασα μια Μαζεράτι.
Πήρα ένα Σκόντα Οκτάβια.
Ο Νίκος πήρε το Άουντι Α4.
Ο Σπύρος τρακάρισε τη Φεράρι του.
Η Λίτσα πήρε ένα μεταχειρισμένο Σιτροέν C4.
Ο Βαγγέλης νοίκιασε ένα Νισάν Μίκρα.
Η Αμαλία παντρεύτηκε έναν με μια ΜπεΕμΒέ.
Ο Σωτήρης είδε μια Μερσεντές SLK και την ερωτεύτηκε.
Το Πεζό 307 του Τάκη έβγαλε πρόβλημα.
...
Θα μπορούσα να συνεχίσω... αλλά, πες τε μου, τι παρατηρείτε;
Ε;
Τίποτα;
κι όμως...

Κάποια αυτοκίνητα είναι θηλυκά και κάποια άλλα ουδέτερα!

Και καλά αυτό, αλλά ποια είναι η ειδοποιός διαφορά;

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
"Είδα μία...
Μαζεράτι
Φεράρι
Πόρσε
ΜακΛάρεν
ΜπεΕμΒε
Μερσεντές
..."

"Είδα ένα...
Σιτροέν Σε4
Ρενό 9
Πεζό 307
Φίατ Ούνο
Χιουντάι Άξεντ
Κία Σπόρτατζ
Νταεγού Ματίζ
Όπελ Κόρσα
Φορντ Φόκους
Σέατ Ίμπιζα
Φολκσβάγκεν Γκολφ
..."

Ποια είναι λοιπόν η ειδοποιός διαφορά;;;
ΑΚΡΙΒΩΣ!
Τα θηλυκά είναι αυτοκινητάρες...
Τα ουδέτερα είναι απλώς αυτοκίνητα.
Σκεφτείτε πως η μόνη μάρκα που με προβλημάτισε ήταν η Άουντι. Λέμε "πήρε την Άουντι Α4" ή "το Άουντι Α4"; Κλείνω προς το αρσενικό αλλά δεν είναι αυτό που έχει σημασία.

Σημασία έχει πως το πρώτο μου αυτοκίνητο ήταν μια Άλφα 145...

ΥΓ. Παραδόξως (ή μήπως όχι;) η Άλφα Ρομέο και η Λάντσια είναι θηλυκές. Μήπως τελικά το γένος έχει να κάνει με την ομορφιά;

Τρίτη, Μαρτίου 03, 2009

Λείβηθρα

Το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας πήγαμε στην Κατερίνη και την τελευταία μέρα βρεθήκαμε στα Λείβηθρα. Βρεθήκαμε εκεί γιατί αυτοί που μας φιλοξένησαν ανέφεραν ένα δρόμο στον οποίο το αυτοκίνητο πηγαίνει ανάποδα στην κατηφόρα!

Όταν πρωτοάκουσα την ιστορία χαμογέλασα χαιρέκακα. Είμαι ο τύπος του ανθρώπου που τσεκάρει την "είδηση" στα e-mail που του στέλνουν (και τις περισσότερες φορές αποδεικνύονται απλά ψέματα). Μου άρεσε πάρα πολύ η ιδέα να το δω από κοντά και να αποκαλύψω στους κοντόφθαλμους φίλους μου το λόγο του μύθου. Φαντάστηκα πως το πιο πιθανό είναι μια απλή οφθαλμαπάτη.

Στρίβοντας από την εθνική οδό, βλέπεις την πινακίδα για "Λείβηθρα". Η πινακίδα είναι καφεκίτρινη (τα Λείβηθρα ήταν και αρχαιος οικισμός). Στην ίδια πινακίδα από κάτω όμως γράφει "Μαγνητικό πεδίο"!!! "Ρε το δήμαρχο", σκέφτηκα, "τη βρήκε την ατραξιόν!".

Ο δρόμος γρήγορα γίνεται ανηφορικός, από αυτούς που ανά πενήντα μέτρα έχουν πέταλο. Σε κάθε πέταλο (δεν είμαι υπερβολικός!) υπήρχε ξύλινη πινακίδα που έγραφε "Προς Καφέ Λείβηθρα". "Άρα", σκέφτηκα, "παίζει την ιστορία να την δημιούργησε ο τύπος με την κεφετέρια!". Προς μεγάλη μου λύπη η καφετέρια ήταν κλειστή.

Φτάσαμε όμως σε ένα σημείο που ήταν σημειωμένο κάτω με κόκκινο σπρέι "ΣΤΟΠ". Ήταν το μαγικό σημείο. Ένιωσα κατευθείαν το τιμόνι πιο βαρύ, χωρίς να δώσω μεγάλη σημασία. Έκανα αναστροφή και έβαλα το αυτοκίνητο στην κατηφόρα. Πίσω μας άλλη μια παρέα είχε έρθει για τον ίδιο λόγο. Το αυτοκίνητο μου ήταν σταματημένο σε μια κατηφόρα, στο νεκρό, με ανοιχτή τη μηχανή και δεν κατηφόριζε! Βγήκαμε από το αυτοκίνητο και το κοιτάζαμε. Τα δύο πέταλα απείχαν μετξύ τους περίπου 5ο μέτρα και είχαν υψομετρική διαφορά περί τα 5. Αυτό μας κάνει κλίση 10%. Μιλάμε για κλίση που δεν υπάρχει σε αυτοκινητοδρόμους και που σίγουρα δεν αφήνεις το αυτοκίνητό σου χωρίς χειρόφρενο!

Κοιτούσα το δρόμο ξανά και ξανά. Έψαχνα την οφθαλμαπάτη. Στο μεσαίο σημείο πιθανόν να δημιουργείται μια "λακούβα" που να μειώνει την μηκοτομική κλίση. Αλλά δεν φαινόταν πιθανό να μηδενίζεται. Με τίποτα. Ο τοπογράφος της παρέας με πλησίασε και μου είπε: "Αυτό
δε γίνεται. Την επόμενη φορά θα έρθω με χωροβάτη!".

Το αυτοκίνητο όχι μόνο δεν πήγαινε μπροστά, αλλά ήταν φανερό πως πιο εύκολα το έσπρωχνες προς την ανηφόρα. Μια μικρή ταλάντωση που δημιουργούταν σε κάθε προσπάθεια να το σπρώξω μπροστά, μου έδινε την αίσθηση κάποιας σημειακής δύναμης με κέντρο από κάτω και πίσω μου και όχι σε μεγάλο βάθος (το φαινόμενο ήταν αισθητό για καμμιά τριανταριά μέτρα). Κατέληξα στη θεωρία πως κάποια μαγνητισμένη φλέβα μετάλλου βρίσκεται ακριβώς από κάτω μας.

Ρίξαμε νερό κάτω. Το νερό πήγε και αυτό στην ανηφόρα. Η θεωρία μου πήγε περίπατο. Ξανασκέφτηκα την οφθαλμαπάτη. Έκατσα μακρύτερα για να παρατηρήσω από απόσταση. Υπάρχει σίγουρα κατηφόρα. Η μέση κλίση πρέπει να είναι στα 10% αλλά σίγουρα η σημειακή (στη μέση περίπου του ευθύγραμμου τμήματος μεταξύ των πετάλων) είναι μικρότερη, ας πούμε μισή. Δικαιολογείται το αυτοκίνητο να μην ξεκινάει λόγω στατικής τριβής; Δεν νομίζω. Ακόμη κι αν ίσχυε, τότε με το που το έσπρωχνα στην κατηφόρα θα έπρεπε να αυξάνει ταχύτητα και όχι να γυρίζει πίσω!

Το έψαξα σήμερα στο google. Δεν βρήκα ικανοποιητική απάντηση. Μια παρόμοια περίπτωση στην Πεντέλη αποδείχτηκε πως είναι οφθαλμαπάτη. Αλλά πραγματικά δεν ΄έχει καμμία σχέση με τα Λείβηθρα. Η θεωρία του μαγνητικού πεδίου δε στέκει για έναν ακόμα λόγο: θα έπρεπε να υπάρχουν παρεμβολές στο κασετόφωνο και στα ηλεκτρονικά του αυτοκινήτου.

Δεν ξέρω... ΒΟΗΘΕΙΑ!